زلزله کوچک مورینیو در بارسلونای فلیک

نتیجه ال‌کلاسیکو از چند جهت به فلیک ضربه زده است؛ چیزی که در رویدادهای این هفته هم آشکار بود. فلیک دیدار مقابل پاریس را تحت تأثیر ال‌کلاسیکو قرار داد و در نهایت بازنده شد. از نظر تاکتیکی نیز تیمش مقابل رئال مادرید نظم خود را از دست داد و پس از قطعی شدن شکست ۲ بر ۱، بار دیگر کمبود آمادگی جسمانی را دلیل ناکامی دانست. با این حال، به نظر می‌رسید ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شود. چهارشنبه بازیکنان و اعضای کادر فنی دور هم ناهار خوردند و چنین برنامه‌ای معمولاً وقتی ترتیب داده می‌شود که حرف‌هایی برای گفتن در رختکن وجود داشته باشد. پنجشنبه نیز هیئت‌مدیره در اقدامی غافلگیرکننده، در بیانیه خود بر «اعتماد کامل به بازیکنان و کادر فنی» تأکید کرد. این جمله احتمالاً معنای خاصی نداشت، اما انتشارش حتی با هدف دلگرمی دادن هم توجه‌برانگیز بود. جمعه هم این مربی آلمانی احتمال جذب بازیکن در ژانویه را مطرح کرد؛ موضوعی که از تابستان مسکوت مانده بود. اتفاقات زیادی در چند روز کوتاه رخ داده است. برخی نیز لامین یامال را به خاطر این‌که یکشنبه‌شب به‌تنهایی به لندن رفت، مورد انتقاد قرار داده‌اند. سفر او جدا از برنامه رسمی باشگاه بود که دوشنبه صبح انجام شد. حتی فعالیت جایگاه هواداران پرشور باشگاه نیز به طور موقت متوقف شده است. اما ماجرا به این‌ها محدود نمی‌شود. بار دیگر همان انتقاد همیشگی هواداران بارسلونا از فلیک در دو سال نخست حضورش مطرح شده است: ناتوانی تیمش در حفظ خونسردی در لحظات حساس. همه بازگشت نیمه‌نهایی برابر اینتر را به یاد دارند؛ زمانی که بارسلونا با نتیجه ۳ بر ۲ پیش بود و همه چیز به سودش پیش می‌رفت. یا مدیریت ضعیف بازی برگشت یک‌چهارم نهایی در متروپولیتانو، جایی که تیم پس از انجام بخش دشوار کار، در ۲۵ دقیقه به برتری ۲ بر صفر رسید. نمایش فلیک در بازی اخیر سردرگم‌کننده بود. او پیش از این همیشه از بحران‌های کوچک بارسلونا سربلند بیرون آمده است؛ از نوامبر کابوس‌وار ۲۰۲۴ گرفته تا شکست ۴ بر صفر در نیمه‌نهایی جام حذفی و باخت مقابل خیرونا. پس از هر یک از آن اتفاقات، رویدادهایی مشابه این هفته رخ داد؛ گفت‌وگوهای داخلی، ناهارهای گروهی و مواردی از این دست. باید دید این شکاف تا چه اندازه عمیق است.