بیانیه تند تراکتور: فحاشی در فوتبال ایران آزاد شد!

باشگاه تراکتور با انتشار یک بیانیه طولانی و حدوداً ۱۶۰۰ کلمه‌ای، تاکید کرد حق خود را از طریق مجامع بین‌المللی و دادگاه فیفا پیگیری خواهد کرد. محمدرضا زنوزی، مالک باشگاه تراکتور در روز برگزاری این دیدار اعلام کرد در صورت صدور رای بر خلاف منافع این باشگاه، آنها از ادامه حضور در لیگ برتر انصراف خواهند داد. اما حالا باشگاه تراکتور در اولین واکنش به رای صادره از سوی کمیته انضباطی، به شدت نسبت به این تصمیم اعتراض داشته و مدعی شده که در چنین شرایطی، زمینه عادی‌سازی فحاشی و توهین قومیتی در ورزشگاه‌های فوتبال ایران فراهم می‌شود. همچنین آنها تاکید کردند که این مسئله را از سوی مراجع بین‌المللی پیگیری کرده و در رابطه با حق و حقوق خود هرگز کوتاه نخواهند آمد. در پایان باشگاه تراکتور مدعی شد شرافت برای آنها از کسب امتیاز و قهرمانی مهم‌تر است و این باشگاه تا روشن شدن تمامی ابعاد این پرونده، پیگیری خود را از طریق مراجع بین‌المللی ادامه خواهد داد در بیانیه باشگاه تراکتور آمده است: کمیته انضباطی با صدور رأی شکست سه بر صفر تراکتور، بدعتی خطرناک در فوتبال ایران پایه‌گذاری کرده است؛ رأیی که عملاً به ناهنجاری‌هایی نظیر توهین و شعارهای قومیتی مشروعیت بخشیده و زمینه عادی‌سازی و آزاد شدن این رفتارها در ورزشگاه‌ها را فراهم می‌کند. وقتی تخلفات محرز شناخته می‌شوند و برای آن‌ها مجازات تعیین می‌شود، اما در نهایت تیم معترض بازنده اعلام می‌شود، این پیام به خاطیان منتقل خواهد شد که می‌توانند بدون نگرانی از پیامدهای جدی، به توهین و فحاشی ادامه دهند. آیا نتیجه چنین رأیی چیزی جز تضعیف بازدارندگی قوانین و عادی‌سازی شعارهای قومیتی در فوتبال ایران است؟ ۱. رأی کمیته انضباطی؛ روشن‌ترین سند درباره اتفاقات ورزشگاه انزلی رأی کمیته انضباطی، خود روشن‌ترین سند درباره اتفاقات ورزشگاه انزلی است. کسر دو امتیاز از ملوان، جریمه نقدی، محدودیت حضور تماشاگران و محرومیت یک‌ساله سرمشوقین و تعدادی از هواداران، بابت چه تخلفاتی در نظر گرفته شده است؟ همان توهین‌های گسترده، یکپارچه و مستمری که کمیته وقوع آن‌ها را تأیید کرده و اعتراض و ترک زمین از سوی تراکتور نیز در واکنش به همین شرایط شکل گرفت. وقتی خودتان اتفاقات ورزشگاه را تأیید کرده‌اید، چرا درباره ترک فعل عوامل اجرایی، از جمله هیأت فوتبال استان، ناظر مسابقه و داور دیدار، هیچ سؤالی مطرح نکرده‌اید؟ چرا عملکرد این مسئولان و کوتاهی احتمالی آنان در انجام وظایفشان بررسی نشده است؟ چرا این رأی صرفاً متوجه باشگاه‌ها و هواداران شده و مسئولیت عوامل اجرایی مسابقه را در بر نمی‌گیرد؟ آیا مسئولانی که وظیفه کنترل شرایط و برخورد با تخلفات را بر عهده داشته‌اند، نباید درباره عملکرد خود پاسخ‌گو باشند؟ ۲. تناقض آشکار در رأی؛ تخلفات محرز است، اما شرایط مسابقه مناسب بوده است! وقتی تخلفات را تأیید کرده‌اید، چرا پیامد آن باید شکست تراکتور باشد؟ چگونه تخلفات ورزشگاه تا این اندازه محرز و مستوجب مجازات شناخته شده، اما هنگام تعیین مسئولیت برگزار نشدن مسابقه، نقش همان تخلفات نادیده گرفته شده است؟ چرا برای محکومیت ملوان به تخلفات سکوها استناد می‌کنید، اما هنگام اعلام شکست سه بر صفر تراکتور، به عبارت کلی «فراهم بودن شرایط برگزاری» بسنده می‌کنید؟ پیش از هر چیز باید پرسید وقتی خود کمیته انضباطی این حجم از تخلفات و ناهنجاری‌ها را تأیید کرده است، چرا از داور مسابقه و ناظر بازی درباره چگونگی مدیریت شرایط و علت ادامه نیافتن برخورد با این تخلفات بازخواست نشده است؟ چرا با وجود شرایطی که اکنون در رأی رسمی نیز به آن اشاره شده، مسابقه ادامه پیدا کرد و تعطیل نشد؟ مسئولیت داور و ناظر در قبال چنین شرایطی چه بوده و چرا عملکرد آنان در این رأی مورد بررسی و تعیین تکلیف قرار نگرفته است؟ دقیقاً بر اساس کدام مستندات و با اتکا به چه شواهدی، شرایط ورزشگاه برای برگزاری مسابقه مناسب تشخیص داده شده است؟ فراهم بودن شرایط مسابقه را نمی‌توان با یک عبارت کلی اثبات کرد. وقتی خود رأی از توهین‌های گسترده و تعرض به ارزش‌های انسانی سخن می‌گوید، باید مشخص شود این رفتارها چه زمانی متوقف شده، چه اقدام مؤثری برای پایان دادن به آن‌ها صورت گرفته و مسئولان برگزاری چگونه شرایط را برای ادامه مسابقه مناسب تشخیص داده‌اند. اگر شرایط عادی و آماده برگزاری مسابقه بود، پس این همه تخلف بابت چه چیزی تأیید و مجازات شده است؟ اگر شرایط عادی نبود، چرا مسئولیت آن را متوجه تراکتور کرده‌اید؟ کمیته انضباطی نمی‌تواند از یک سو تخلفات را تأیید کند و از سوی دیگر، بدون پاسخ‌گویی به تناقض‌های موجود، حکم شکست تیم معترض را صادر کند. ۳. چرا نتیجه تخلفات میزبان باید به سود ملوان و به زیان تراکتور تمام شود؟ اعتراض تراکتور دقیقاً به همین تناقض آشکار است. نمی‌توان درباره ترک زمین از سوی تراکتور حکم صادر کرد، اما علت این تصمیم و تأثیر تخلفات احرازشده بر آن را نادیده گرفت. مجازات میزبان بابت اتفاقات ورزشگاه، جای بررسی نقش همان اتفاقات در برگزار نشدن مسابقه را نمی‌گیرد. اگر تخلفات به‌اندازه‌ای جدی بوده‌اند که ملوان بابت آن‌ها مجازات شده است، چگونه همان تخلفات در بررسی علت برگزار نشدن مسابقه، نقشی تعیین‌کننده نداشته‌اند؟ آیا قرار است تخلفات تأیید شوند، مجازات هم برای آن‌ها صادر شود، اما در نهایت تیمی که به آن شرایط اعتراض کرده، بازنده اعلام شود؟ حداکثر تلاش ملوان در این مسابقه، کسب یک امتیاز از تراکتور بود؛ اما رأی صادرشده عملاً همان امتیاز را به این تیم بخشیده و حتی فراتر از آن، تراکتور را با حکم شکست سه بر صفر مواجه کرده است. تمام تلاش‌ها و تدارکات ملوان نیز در راستای کسب یک امتیاز از تراکتور بود؛ تیمی که سال‌ها در حسرت شکست دادن تراکتور مانده است. اکنون باید پرسید چرا باید نتیجه تخلفاتی که در ورزشگاه میزبان رخ داده و در رأی نیز تأیید شده است، به سود میزبان و به زیان تراکتور رقم بخورد؟ آیا قرار است هر تیمی با فراهم شدن شرایط نامناسب در ورزشگاه خود، زمینه متضرر شدن حریف را فراهم کند و در نهایت نیز از نتیجه رأی منتفع شود؟ ۴. هواداران تراکتور؛ قربانی توهین‌ها و سپس محروم از حضور در ورزشگاه مضحک و تأسف‌بار است که هواداران تراکتور به ورزشگاه رفتند، توهین و فحاشی شنیدند، خویشتن‌داری کردند و پاسخ فحاشی‌ها را ندادند، اما در نهایت خودشان نیز با محرومیت مواجه شدند. هواداران ما نه‌تنها قربانی توهین‌ها شدند، بلکه حالا باید محرومیت را نیز تحمل کنند. آیا این است نتیجه خویشتن‌داری و احترام به قوانین؟ آیا قرار است هواداری که در برابر توهین‌های گسترده سکوت کرده و به فحاشی‌ها پاسخ نداده است، مجازات شود. برگزاری مسابقه در انزلی بدون حضور هواداران نیز لزوماً به معنای پایان یافتن ناهنجاری‌ها نیست. فصل گذشته، در دیدار مقابل تراکتور، با وجود برگزاری مسابقه بدون حضور تماشاگران در ورزشگاه، از ساختمان‌های اطراف و جایگاه ویژه به بازیکنان تراکتور توهین و فحاشی می‌شد. ۵. ناظر، داور و مسئولان برگزاری؛ پاسخ‌گوی ترک فعل و گزارش‌های خلاف واقع باشند از ناظر، داور و مسئولان برگزارکننده مسابقه باید صریح و بدون تعارف پرسید: با وجود این حجم از توهین و فحاشی، چرا برای پایان دادن به مسابقه اقدام مؤثری صورت نگرفت؟ ناظر مسابقه، داور و عوامل اجرایی که وظیفه داشتند به مسئولیت‌های خود عمل کنند و در صورت فراهم نبودن شرایط، اقدامات لازم از جمله توقف یا تعطیلی مسابقه را در دستور کار قرار دهند، چرا به وظایف خود عمل نکردند؟ مفاد این حکم و تأکیدات مندرج در آن، این پرسش جدی را مطرح می‌کند که آیا ناظر مسابقه، داور و عوامل اجرایی اساساً از وظایف اولیه خود آگاهی نداشته‌اند یا با وجود آگاهی، به مسئولیت‌های خود عمل نکرده‌اند؟ تأیید تخلفات و صدور مجازات بابت آن‌ها، در کنار بی‌پاسخ ماندن عملکرد عوامل مسئول، نشان می‌دهد که کوتاهی آنان در انجام وظایفشان باید به‌طور جدی مورد رسیدگی قرار گیرد و مسئولیتشان در قبال اتفاقات رخ‌ داده مشخص شود. چرا فدراسیون فوتبال به‌جای پاسخ‌خواهی شفاف از این افراد، آنان را پشت پرده نگه داشته و مسئولیت عملکردشان را در این پرونده روشن نمی‌کند؟ باشگاه تراکتور معتقد است کوتاهی عوامل مسئول در انجام وظایف قانونی خود، مصداق ترک فعل است و گزارش‌های خلاف واقع احتمالی نیز باید به‌صورت جدی بررسی شود. چگونه ممکن است تخلفات ورزشگاه تأیید و برای آن‌ها مجازات تعیین شود، اما عملکرد ناظر، داور و سایر عوامل اجرایی که مسئولیت مدیریت و کنترل شرایط را بر عهده داشته‌اند، بدون پاسخ‌گویی باقی بماند و در رأی صادرشده نیز هیچ مجازاتی متوجه آنان نباشد؟ اگر شرایط برای برگزاری مسابقه مناسب بود، مستندات این تشخیص کجاست؟ چه اقداماتی برای کنترل وضعیت انجام شد؟ آیا گزارش‌های داور و ناظر تمام واقعیت‌های ورزشگاه را منعکس می‌کنند؟ نمی‌توان از کنار عملکرد مسئولان برگزاری به‌سادگی عبور کرد، اما تمام مسئولیت را بر دوش تیمی گذاشت که به شرایط موجود اعتراض کرده است. ۶. پیگیری حقوقی تا کمیته استیناف، کمیته اخلاق و مراجع بین‌المللی باشگاه تراکتور در برابر کوتاهی احتمالی عوامل برگزاری مسابقه و آنچه ترک فعل داور و سایر مسئولان می‌داند، سکوت نخواهد کرد. عملکرد تمامی افرادی که در دیدار ملوان و تراکتور و همچنین دیدارهای قبلی، در صورت احراز قصور، در انجام وظایف خود کوتاهی کرده‌اند، باید بررسی شود. از تمامی اشخاصی که مسئولیت داشته‌اند، از طریق مراجع ذی‌صلاح شکایت خواهیم کرد و موضوع را تا کمیته اخلاق، کمیته استیناف و در صورت لزوم مراجع بین‌المللی، از جمله فیفا، پیگیری می‌کنیم. هیچ‌کس نباید تصور کند که با صدور یک رأی، پرونده بسته می‌شود و مسئولیت تصمیم‌ها و اقدامات انجام‌شده از بررسی مصون می‌ماند. ما این پرونده را به‌عنوان حق قانونی باشگاه تراکتور پیگیری می‌کنیم. با توجه به گزارش قبلی به بخش اینتیگریتی فیفا، به نظر می‌رسد سازوکارهای موجود برای کنترل ناهنجاری‌ها در ورزشگاه‌های ایران پاسخگوی ابعاد این مشکل نیست. وقتی تخلفات تأیید می‌شوند، اما نتیجه رسیدگی به‌جای رفع ابهام‌ها و بررسی مسئولیت همه عوامل، به شکست تیم معترض می‌انجامد، طبیعی است که باشگاه برای دفاع از حقوق خود به مراجع بالاتر مراجعه کند. در داخل کشور از مسیر کمیته استیناف و کمیته اخلاق و در صورت لزوم در سطح بین‌المللی نیز موضوع را پیگیری خواهیم کرد. تمام گزارش‌های داور و ناظر، توالی وقایع، اقدامات مسئولان برای کنترل شرایط و دفاعیات باشگاه باید به‌صورت کامل و بی‌طرفانه بررسی شود. تراکتور اجازه نخواهد داد حق قانونی‌اش زیر سایه یک رأی مبهم و پاسخ‌های کلی نادیده گرفته شود. ۷. شرافت را با امتیاز و جام عوض نمی‌کنیم شرافت را با امتیاز و جام عوض نمی‌کنیم؛ شرافت برای ما مهم‌تر از هر چیزی است. اگر بار دیگر نیز در چنین شرایطی قرار بگیریم، باز هم همان تصمیم را خواهیم گرفت؛ چراکه هیچ امتیاز و جامی ارزش معامله کردن شرافت را ندارد. برای تراکتور، نتیجه یک مسابقه هرگز از اصول، ارزش‌ها و شأن انسانی مهم‌تر نیست. ما برای امتیاز و جام رقابت می‌کنیم، اما نه به بهای چشم‌پوشی از توهین و ناهنجاری. اگر انتخاب میان امتیاز و دفاع از شرافت باشد، انتخاب ما روشن است. باشگاه تراکتور تا روشن شدن تمام ابعاد این پرونده و احقاق حقوق قانونی خود، پیگیری را ادامه خواهد داد.