نامزدهای بازیکن سال فوتسال ایران و البته آسیا!

فهرست نامزدهای برترین بازیکن سال فوتسال ایران از نگاه ورزش سه را بهترین رأس اروپا، دو مرد سال آسیا، یک فوتسالیست شکوفا شده و تنها مدافع آقای گل تاریخ تشکیل می‌دهند. در ادامه، به عملکرد نامزدهای مرد سال فوتسال ایران بیشتر پرداخته‌ایم؛ با قابی از آمار و ارقام و چندین جمله که دلایل انتخابشان را شرح می‌دهد: حسین طیبی هیچ فوتسالیستی در سال گذشته به اندازه حسین طیبی موفق به گلزنی نشده است. همانطور که هیچ ورزشکار ایرانی در اروپا افتخارات او را ندارد. طیبی یک فصل باشگاهی دیگر را بدون قهرمانی سپری کرد، اما با عملکرد جادویی‌اش به تاریک‌ترین روزهای کهکشانی‌ها رنگ و لعاب بخشید. در برهه‌ای از تاریخ بازی که سیستم و تاکتیک‌ها، درخشش فردی را خفه می‌کنند، نبوغ منحصر به فرد و تأثیرگذار او، به تیم ملی کمک کرد تا یک سال رویایی را با دو قهرمانی در عربستان و اندونزی رقم بزند. سالنی‌بازان خیلی کمی در تاریخ وجود داشته‌اند که با استعداد خاصی در دریبلینگ، گلزنی، سرعت، شوت‌زنی و خلاقیت، لحظاتی از نبوغ را خلق کنند؛ طیبی هم جزو همین دسته از بازیکنان بوده است. می‌گویند مربیان همچنان کشف نکرده‌اند که او چگونه مهارت جادو با توپ را آموخته است. سعید احمدعباسیماشین گلزنی فوتسال، فصل گذشته را پس از رهایی از بند مصدومیت آغاز کرد که با اُفت‌هایی همراه بود. اما سعید به سرعت اوج گرفت و همزمان یک گلساز ماهر و یک مهاجم مرگبار شد. او تنها بازیکن ایرانی‌ای به شمار می‌رود که روی هوا و زمین خطرناک است و تمامی گل‌هایش شایستگی دریافت جایزه بهترین گل را دارند. به خصوص که گل آکروباتیک مقابل ازبکستان به شکلی به ثمر رسید که تنها سعید توانایی خلق چنین اثر هنری را داشت. به رغم اینکه فیزیک سنگینی دارد، چابک و سریع است و ظاهراً از بتن ساخته شده است. مهاجمی که لرزه بر اندام هر مدافعی می‌اندازد و اکثریت توپ‌های زیرپای خود را به گل تبدیل می‌کند. سالار آقاپورجوانترین برنده توپ طلای فوتسال آسیا و تنها ایرانی‌ای که جایزه پسر طلایی فوتسال جهان را بدست آورده. ظرافت فنی، حرکات برازنده، تخیل و خونسردی، سالار را «نور» نسل جدید کرده و به نظر می‌رسد در پایان دوران حرفه‌ای خود از تمامی آمار و رکوردها عبور کرده باشد. ستاره‌ای که از معمولی‌ترین لحظات بازی، موقعیت خطرناک و گلزنی می‌سازد و بازی را به کلی متحول می‌کند. او با ترفند دریبلینگ که فوتسالی‌ها آن را «لِی» می‌نامند، هر مدافعی را غرق تکنیک و شوک‌های خود می‌کند. تماشای پیشرفت سالار در این سن شگفت‌انگیز بوده است. کمتر بازیکنی به اندازه این بازیکن ۲۶ ساله می‌تواند در گل‌ها تاثیرگذار باشد و در تاریخ فوتسال ایران اسمی برای خود دست و پا کند. محمدحسین درخشانیعقب‌گیر ثابت تیم ملی مانند سایر گزینه‌ها که از گلزنان بالفطره هستند، در صدر اخبار قرار ندارد اما مهم‌ترین بازیکن تیم باشگاهی و ملی است. او به عنوان قلب تپنده سیستم‌ها شناخته می‌شود و وظیفه پخش و تصاحب توپ را برعهده دارد که به مربیان کمک می‌کند تا در تاکتیک انعطاف پذیری بیشتری داشته باشند. او یک اتاق کنترل است که در دفاع با صلابت و در حملات زهردار نشان داده است. با این حال، همه توانایی‌های او در پشت صحنه نیست و در آمار عینی نیز عالی بوده است. او با ارسال ۱۸ پاس گل، خلاق‌ترین بازیکن قهرمان لیگ هم لقب گرفته است. زمانی که درخشانی در زمین مسابقه حضور ندارد، اهمیتش بیشتر از زمان بازی جلب نظر می‌کند. بدون شک، درخشانی از بهترین‌ عقب‌گیر های تاریخ فوتسال ایران به شمار می‌رود. بهروز عظیمیاو به عنوان یک فوتسالیست دهه هشتادی، استانداردهایی را تعیین کرده که هیچ‌کدام از بازیکنان این نسل نمی‌توانند به آن‌ها نزدیک شوند. وقتی بازی او را تماشا می‌کنید، گویا از هر اسطوره‌ای در پست رأس، توانایی‌ و قدرتی را به ارث برده. انگار یک محصول نهایی توسعه‌یافته ترکیب شده است. بهروز با وجود یک فصل پرحاشیه در تیم باشگاهی، آمار کلی شگفت انگیزی ارائه داد و انتظار می‌رود بیش از یک دهه دیگر در صحنه بزرگ به خودنمایی و درخشش ادامه بدهد. یک حمل‌کننده توپ قوی با ضربات دقیق در چارچوب که او را زهرآلودترین مهاجم عصر فعلی تبدیل کرده است. از همان جرقه‌هایی خواهد بود که وقتی بازی در لبه تیغ است به آن نیاز دارید و در لحظه‌ای تفاوت‌ها را رقم می‌زند.