سوئیس و سود، دلار تهران را پایین کشیدند

در گروه تلگرامی کسی می‌پرسد: «بالاخره طلا میره بالا یا میاد پایین؟» و در عرض چند دقیقه، هفت نفر جواب می‌دهند — هرکدام چیز متفاوتی. این، روایت یک روز معمولی در بازار ارز ایران است. این روزها یک کلمه بیشتر از همه شنیده می‌شود: «توافق». نگاه معامله‌گران به سوئیس دوخته شده؛ جایی که نمایندگان ایران و آمریکا درباره جزئیات توافق مذاکره می‌کنند. بازار هم مثل همیشه جلوتر از خبر حرکت کرده است. دلار به محدوده ۱۵۸ هزار تومان رسیده و بخشی از بازار این افت را به حساب کاهش تنش‌های سیاسی گذاشته است. اما همه به این سناریو باور ندارند. برخی معامله‌گران می‌گویند بازار بیش از حد خوش‌بین شده است. از نگاه آن‌ها هنوز هیچ چیز تمام نشده و تا زمانی که جزئیات توافق روشن نشود، نمی‌توان درباره مسیر آینده دلار با اطمینان صحبت کرد. در همین فضای تردید، موضوع دیگری هم آرام‌آرام وارد بحث‌ها شده؛ نرخ سود. اظهارات وزیر اقتصاد درباره استفاده بیشتر از ابزار نرخ سود برای کنترل نقدینگی، توجه بسیاری از فعالان بازار را جلب کرد. شاید برای خیلی‌ها نرخ سود موضوع جذابی نباشد، اما برای بازار ارز و طلا اهمیت زیادی دارد. هرچه سود ابزارهای کم‌ریسک بیشتر شود، بخشی از پولی که می‌تواند راهی دلار، طلا یا بورس شود، ترجیح می‌دهد در صندوق‌های درآمد ثابت یا سپرده‌ها پارک کند. شاید به همین دلیل بود که امروز بیش از ۴ هزار و ۵۸۰ میلیارد تومان پول وارد صندوق‌های درآمد ثابت شد؛ رقمی که نشان می‌دهد بخشی از سرمایه‌گذاران فعلاً ترجیح داده‌اند تماشاچی باشند تا بازیگر. اما مهم‌ترین نکته بازار شاید جای دیگری باشد. تقریباً هیچ‌کس از ریال دفاع نمی‌کند. حتی کسانی که انتظار افت بیشتر طلا یا دلار را دارند، رای به نگهداری ریال نمی‌دهند. سال‌ها تورم، جهش‌های ارزی و تغییر قیمت‌ها باعث شده بخش بزرگی از جامعه هنوز نسبت به آینده ارزش پول ملی تردید داشته باشد. به همین دلیل، بازار فعلاً میان سه نیرو گرفتار شده است: این سه نیرو قرار است مسیر کوتاه‌مدت را تعیین کنند. برای سنجش هیجان دلار، کافی است به درهم نگاه کنیم. درهم امروز حوالی ۴۳ هزار و ۴۰۰ تومان بود که با نرخ برابری ۳٫۶۷، دلار معادل آن را به حدود ۱۵۹ هزار و ۳۰۰ تومان می‌رساند؛ عددی که نشان می دهد نرخ دلار تهران بدون حباب هیجانی معامله می‌شود و دقیقاً روی نرخ تعادلی بازار همسایه ایستاده است.