میدان جنگ یا «منطقه کشتار»؟ روایت اکونومیست از آینده ترسناک جنگ‌های مدرن

ترجمه مطالب از رسانه‌های خارجی به معنای تایید آن محتوا نیست. هدف صرفا اطلاع مخاطب از رویکرد و نگاه رسانه‌های جهان به جنگ کنونی است. به گزارش زومان به نقل از اکونومیست، بین سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴، گلوله‌ها و بمب‌ها جان نزدیک به سه چهارم میلیون نفر را گرفتند. افراد بیشتری نیز بر اثر پیامدهای غیرمستقیمی مانند گرسنگی و بیماری جان باختند. تلفات این ۴ سال، به بالاترین حد از پایان «جنگ سرد» رسیده است؛ دورانی در قرن بیستم که در آن ابرقدرت‌ها بدون درگیری مستقیم نظامی با هم رقابت می‌کردند. اما این خونریزی بی‌سابقه چه دستاوردی داشته است؟ واقعیت این است که حتی رهبرانی که جنگ‌های اخیر را آغاز کردند نیز نمی‌توانند از نتایج آن راضی باشند. برای مثال، حمله روسیه به اوکراین اکنون به یک باتلاق تحقیرآمیز برای ولادیمیر پوتین تبدیل شده است. در سوی دیگر، جنگ دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، علیه ایران نیز به شدت از مسیر اصلی خود خارج شده و به بیراهه رفته است. این دو جنگِ خودخواسته، پرده از دو حقیقت تازه و تلخ در میدان‌های نبرد برمی‌دارند. نخست اینکه، پیشرفت فناوری باعث شده تا پیشروی روی زمین برای هر ارتشی بسیار دشوارتر از گذشته شود. دومین حقیقت این است که فناوری به قدرت‌های ضعیف‌تر ابزاری داده تا وقتی مورد حمله کشورهای قوی‌تر قرار می‌گیرند، راحت‌تر بتوانند خسارت بزنند. سردبیر بخش دفاعی نشریه اکونومیست، در مقاله خداحافظی این هفته خود، نگاهی به این تحولات انداخته است. او بررسی می‌کند که جنگ در یک دهه گذشته چه تغییراتی کرده و در آینده چگونه شکل خواهد گرفت. بر اساس تحلیل او، اولین و بزرگترین تغییر این است که سربازان امروز، بی‌دفاع‌تر و آشکارتر از همیشه در میدان نبرد حضور دارند. حسگرهای پیشرفته و ماهواره‌ها در هر لحظه آن‌ها را رصد می‌کنند. در همین حال، پهپادهای کوچک و ارزان‌قیمت به راحتی می‌توانند جان این نیروها را بگیرند. به همین دلیل، ارتش‌های مدرن اکنون باید برای پنهان شدن، جابه‌جایی و صرفاً زنده ماندن، تلاشی بسیار بیشتر از گذشته صرف کنند. برای درک بهتر این کابوس مدرن، کافی است به خط مقدم در حال گسترش در اوکراین نگاه کنیم. در این مناطق، پدیده‌ای به نام «منطقه کشتار» در حال شکل‌گیری است؛ محدوده‌ای به شدت خطرناک که هر جنبنده‌ای در آن فوراً هدف آتش قرار می‌گیرد. این وضعیت، تجسم عینی تغییرات جنگ‌های امروزی است. در این مناطق مرگبار، سربازان دیگر نمی‌توانند گروهی حرکت کنند و مجبورند در دسته‌های بسیار کوچک پراکنده شوند. در عین حال، وظایف پرخطری مانند انتقال مجروحان یا ارسال تدارکات، دیگر بر دوش انسان‌ها نیست؛ بلکه این ربات‌های زمینی هستند که در میان آتش حرکت می‌کنند تا این ماموریت‌ها را انجام دهند.