لالایی برای سرزمین مادری؛ مادران بیرجندی در صف وفاداری به ایران

مادران بیرجندی در رزمایش جان‌فدایان، از میدان جانبازان تا میدان قدس در خیابان پاسداران، با نوزادان در آغوش و کالسکه‌های کوچک، هم‌قدم با مردم آمدند تا با اعلام وفاداری به ایران اسلامی و رهبری، از عشق به میهن، دفاع از سرزمین و تربیت نسلی آگاه، انقلابی و آینده‌ساز بگویند؛ حضوری مادرانه که در آن، آینده ایران در کالسکه‌های کوچک قدم می‌زد. خبرگزاری شبستان-خراسان جنوبی؛ زینب روحانی مقدم- رزمایش جان‌فدایان بیرجند، تنها پیمودن مسیری از میدان جانبازان تا میدان قدس در خیابان پاسداران نبود؛ مسیری که در آن، خیابان به صحنه‌ای از همدلی و حضور مردمی تبدیل شد و پرچم‌های سه‌رنگ ایران، در میان دست‌های برافراشته و قدم‌های استوار مردم، جلوه‌ای از دلبستگی به میهن را به نمایش گذاشتند. اینجا، هر قدم معنایی داشت و هر چهره، روایتی از ایمان، وفاداری و امید را با خود حمل می‌کرد؛ اما در میان موج جمعیت، قاب‌هایی بودند که نگاه را بیشتر به خود می‌کشاندند؛ مادرانی که دست کودکان خردسالشان را گرفته بودند، زنانی که نوزادان خود را در آغوش می‌فشردند و مادرانی که کالسکه‌های کوچک فرزندانشان را در امتداد خیابان پاسداران به حرکت درمی‌آوردند. قدم‌های مادرانه در کنار گام‌های استوار مردم، تصویری متفاوت از این اجتماع ساخته بود؛ تصویری که در آن، دست‌های کوچک کودکان با پرچم‌های ایران آشنا می‌شد و نگاه کنجکاو آنان، از میان هیاهوی جمعیت، به چهره‌ها، پرچم‌ها و شعارهایی دوخته می‌شد که فضای خیابان را پر کرده بود. گاهی کودکی در آغوش مادر آرام گرفته بود، گاهی نوزادی در کالسکه‌اش خواب بود و گاهی دست کوچکی با شوقی کودکانه به سوی پرچمی در اهتزاز دراز می‌شد؛ صحنه‌هایی ساده، اما سرشار از معنا که از پیوند عاطفه مادری با احساس تعلق به سرزمین حکایت داشت. در این مسیر، مادران بیرجندی فقط تماشاگر یک اجتماع نبودند؛ آنان نیز بخشی از روایت این روز بودند؛ زنانی که با وجود مسئولیت مراقبت از فرزندان خردسال، در کنار دیگر مردم حضور یافته بودند تا پیام خود را درباره ایران، امنیت، استقلال و آینده نسل بعد به گوش برسانند. مادر بودن، خود قصه‌ای بلند از مراقبت، دل‌نگرانی و امید است؛ قصه‌ای که با نخستین گریه نوزاد آغاز می‌شود و در تمام سال‌های رشد فرزند ادامه می‌یابد. مادر، پیش از آنکه کودکش معنای وطن را در کتاب‌های مدرسه بخواند، با رفتار و گفتار خود نخستین تصویرها را از خانه، خانواده، جامعه و سرزمین در ذهن او می‌سازد. از همین روست که حضور مادران همراه با کودکان خردسال در اجتماع جان‌فدایان، می‌تواند یادآور اهمیت تربیت نسلی باشد که در آینده باید بار مسئولیت ایران را بر دوش بگیرد. در میان جمعیت، کالسکه‌ها نیز هم‌قدم با مردم حرکت می‌کردند؛ کالسکه‌هایی که در ظاهر، تنها وسیله‌ای برای جابه‌جایی کودکان بودند، اما در قاب این اجتماع، به نشانه‌ای از حضور آینده‌سازان این سرزمین تبدیل شده بودند. کودکانی که امروز در آغوش مادرانشان آرام می‌گرفتند، فردا در کلاس‌های درس خواهند نشست، رؤیاهای بزرگ در سر خواهند پروراند و مسیر زندگی خود را انتخاب خواهند کرد. آنچه امروز از خانواده می‌آموزند، می‌تواند در شکل‌گیری نگاهشان به مسئولیت، همدلی، میهن‌دوستی و احترام به دیگران نقش داشته باشد. رزمایش جان‌فدایان بیرجند، با حرکت مردم از میدان جانبازان به سمت میدان قدس، فرصتی برای نمایش همبستگی و اعلام آمادگی حاضران در دفاع از میهن بود؛ اجتماعی که مادران نیز در آن، در کنار دیگر اقشار مردم، بر اهمیت حفظ استقلال، امنیت و عزت ایران تأکید داشتند. آنان با حضور خود، حمایتشان از آرمان‌های انقلاب اسلامی و رهبری را ابراز کردند و در برابر تهدیدهای آمریکا و رژیم صهیونیستی، بر ضرورت اتحاد مردم و آمادگی برای دفاع از سرزمین تأکید داشتند. اما شاید مهم‌ترین پیام این حضور را بتوان در نگاه مادرانی جست‌وجو کرد که فرزندانشان را همراه آورده بودند؛ مادرانی که می‌دانند دفاع از میهن، در کنار آمادگی و اقتدار، به تربیت، آگاهی، اخلاق و مسئولیت‌پذیری نیز نیاز دارد. آنان می‌خواهند فرزندانشان نه‌تنها دوستدار ایران باشند، بلکه برای آبادانی آن تلاش کنند، در برابر دشواری‌ها مسئولانه رفتار کنند و قدر امنیت و آرامشی را بدانند که برای حفظ آن، نسل‌های بسیاری کوشیده‌اند. می‌خواهم فرزندم از کودکی معنای عشق به وطن را بیاموزد نورس در گفتگو با خبرنگار شبستان با اشاره به انگیزه حضور خود در رزمایش جان‌فدایان بیرجند اظهار می کند: برای من مهم بود که در کنار مردم شهرم حضور داشته باشم و نشان بدهم که مادران نیز نسبت به سرنوشت کشور و آینده فرزندانشان احساس مسئولیت می‌کنند. وی می افزاید: شاید کودکان خردسال هنوز نتوانند معنای همه شعارها و اتفاقات اطرافشان را درک کنند، اما باور دارم تربیت از همان سال‌های نخست زندگی آغاز می‌شود. فرزندان ما پیش از آنکه بتوانند درباره مسائل جامعه مطالعه کنند، رفتار پدر و مادرشان را می‌بینند و از آن الگو می‌گیرند. این مادر بیرجندی ادامه می دهد: وقتی فرزندم بزرگ‌تر شود، دوست دارم بداند که ایران برای ما فقط محل زندگی نیست؛ سرزمینی است که هویت، خاطرات، فرهنگ و آینده‌مان با آن پیوند خورده است. می‌خواهم یاد بگیرد که دوست داشتن وطن، تنها به گفتن چند جمله محدود نمی‌شود، بلکه در تلاش برای پیشرفت کشور، احترام به مردم، درستکاری و انجام مسئولیت‌ها نیز معنا پیدا می‌کند. خانم نورس با بیان اینکه حضور مادران در اجتماعات مردمی می‌تواند فرصتی برای انتقال ارزش‌ها به نسل آینده باشد، می گوید: ما به‌عنوان مادر، مسئولیت سنگینی در تربیت فرزندانمان داریم. اگر می‌خواهیم فردا جوانانی مسئولیت‌پذیر داشته باشیم که در برابر مشکلات کشور بی‌تفاوت نباشند، باید از امروز این روحیه را در آنان پرورش دهیم. وی با اشاره به تهدیدهای دشمنان علیه ایران اسلامی اظهار می کند: هیچ مادری خواهان جنگ و ناامنی نیست؛ آرزوی همه ما این است که فرزندانمان در آرامش بزرگ شوند و بتوانند با امید به آینده درس بخوانند و زندگی کنند. اما در کنار این آرزو، معتقدیم کشور باید در برابر تهدیدهای خارجی از قدرت و آمادگی لازم برخوردار باشد. این مادر بیرجندی خاطرنشان می کند: حضور ما در رزمایش جان‌فدایان، نشانه علاقه به ایران و حمایت از حفظ استقلال کشور است. دوست دارم فرزندم در آینده انسانی باشد که هم به سرزمینش افتخار کند و هم برای ساختن ایرانی آبادتر و پیشرفته‌تر قدم بردارد. امنیت فرزندانمان، مهم‌ترین آرزوی مادران است علیزاده یکی دیگر از مادران بیرجندی در گفتگو با خبرنگار شبستان، اظهار می کند: وقتی مادر می‌شویم، نگاه‌مان به بسیاری از مسائل زندگی تغییر می‌کند؛ دیگر فقط به امروز خودمان فکر نمی‌کنیم، بلکه هر اتفاقی را از زاویه آینده فرزندمان می‌بینیم. امنیت، آرامش و برخورداری از فرصت‌های مناسب برای رشد، از مهم‌ترین خواسته‌های هر مادری است. وی می افزاید: وقتی فرزندم را در آغوش می‌گیرم، بیش از هر زمان دیگری به این فکر می‌کنم که باید برای او آینده‌ای بهتر فراهم شود. دوست دارم در کشوری زندگی کند که بتواند بدون نگرانی درس بخواند، استعدادهایش را پرورش دهد، شغل مناسبی پیدا کند و با امید برای آینده خود برنامه‌ریزی داشته باشد. این مادر بیرجندی ادامه می دهد: حضور در رزمایش جان‌فدایان برای من فرصتی بود تا در کنار مردم باشم و بر اهمیت همبستگی و دفاع از میهن تأکید کنم. در شرایطی که دشمنان تلاش می‌کنند با تهدید و فشار، آرامش جامعه را تحت تأثیر قرار دهند، اتحاد مردم و حفظ امید اهمیت زیادی دارد. علیزاده با تأکید بر نقش خانواده در انتقال ارزش‌های اجتماعی میگوید: کودکان از همان سال‌های نخست، رفتارهای ما را می‌بینند. اگر در خانه به آنان یاد بدهیم که به دیگران احترام بگذارند، در سختی‌ها کنار هم باشند و نسبت به مشکلات اطرافشان بی‌تفاوت نمانند، در آینده نیز می‌توانند شهروندانی مسئولیت‌پذیر باشند. وی می افزاید: وطن‌دوستی به معنای آن نیست که مشکلات را نادیده بگیریم؛ اتفاقاً کسی که کشورش را دوست دارد، برای بهتر شدن شرایط آن تلاش می‌کند، مشکلات را می‌بیند و به جای ناامیدی، به دنبال راه‌حل می‌گردد. من دوست دارم فرزندم چنین نگاهی داشته باشد و بداند که هر فرد، متناسب با توانایی خود، می‌تواند در پیشرفت جامعه نقش‌آفرین باشد. این مادر بیرجندی خاطرنشان می کند: ما مادران می‌خواهیم فرزندانمان در امنیت و آرامش زندگی کنند، اما برای حفظ همین آرامش نیز باید نسبت به سرنوشت کشور احساس مسئولیت داشته باشیم. امیدوارم نسل آینده در ایرانی زندگی کند که در آن، هم اقتدار و استقلال کشور حفظ شده باشد و هم مردم از رفاه، امید و فرصت‌های بیشتری برخوردار باشند. تربیت نسل انقلابی، از خانه و رفتار مادر آغاز می‌شود نخعی در گفتگو با خبرنگار شبستان با اشاره به مسئولیت خانواده‌ها در تربیت نسل آینده اظهار می کند: تربیت فرزند تنها به فراهم کردن امکانات زندگی و فرستادن او به مدرسه محدود نمی‌شود. ما باید به فرزندانمان یاد بدهیم که نسبت به جامعه، مردم و سرزمینی که در آن زندگی می‌کنند، احساس مسئولیت داشته باشند. وی می افزاید: وقتی از تربیت نسل انقلابی و فداکار صحبت می‌کنیم، باید به این نکته توجه داشته باشیم که چنین نسلی به آگاهی، اخلاق، دانش، روحیه خدمت و توانایی حل مسئله نیاز دارد. فرزند ما باید یاد بگیرد که در کنار علاقه به کشور، برای پیشرفت آن نیز تلاش کند و در هر جایگاهی که قرار می‌گیرد، وظیفه خود را به‌درستی انجام دهد. این مادر بیرجندی ادامه می دهد: به نظر من، مادران نقش مهمی در شکل‌گیری شخصیت فرزندان دارند. کودکی که در محیط خانواده، احترام، صداقت، همکاری و مسئولیت‌پذیری را تجربه می‌کند، فرصت بیشتری برای تبدیل شدن به فردی مسئولیت‌پذیر خواهد داشت. اگر می‌خواهیم فرزندانمان در آینده نسبت به کشور خود احساس تعهد داشته باشند، باید این تعهد را ابتدا در رفتار خودمان نشان دهیم. خانم نخعی با اشاره به حضور خود در رزمایش جان‌فدایان می گوید: آمدن به چنین اجتماعی برای من فرصتی بود تا همراهی خود را با مردم و آرمان‌های انقلاب اسلامی نشان دهم. دوست دارم فرزندم بداند که مادرش نسبت به اتفاقات جامعه بی‌تفاوت نیست و برای آینده کشور اهمیت قائل است. وی با تأکید بر اهمیت آگاهی‌بخشی به کودکان و نوجوانان اظهار می کند: نسل امروز در معرض اطلاعات و پیام‌های مختلف قرار دارد و لازم است خانواده‌ها با گفت‌وگو، محبت و استدلال، به فرزندانشان کمک کنند تا مسائل را بهتر بشناسند. تربیت آگاهانه با پرسشگری و گفت‌وگوی صمیمانه سازگار است و نباید به انتقال یک‌طرفه پیام‌ها محدود شود. این مادر بیرجندی خاطرنشان می کند: من دوست دارم فرزندم در آینده هم به هویت ایرانی و اسلامی خود افتخار کند و هم با دانش و توانایی‌هایش برای پیشرفت کشور قدم بردارد. ایران به نسلی نیاز دارد که اهل تلاش باشد، به مردم خدمت کند و در شرایط دشوار، امید و مسئولیت‌پذیری را از یاد نبرد. با کالسکه فرزندم آمدم تا بگویم آینده ایران برایم مهم است خانم عصاری با اشاره به حضور مادران همراه با کودکان خردسال در رزمایش جان‌فدایان بیرجند می گوید: حضور در یک اجتماع مردمی، آن هم همراه با کودک خردسال، به مراقبت و توجه بیشتری نیاز دارد؛ اما برای من مهم بود که بتوانم در کنار مردم شهرم باشم و احساس مسئولیت خود را نسبت به کشور نشان بدهم. وی می افزاید: شاید از نگاه بعضی افراد، حضور یک مادر با کالسکه در میان جمعیت، تنها یک تصویر ساده باشد؛ اما برای من، این حضور با آینده فرزندم پیوند دارد. وقتی به او نگاه می‌کنم، به این فکر می‌کنم که قرار است در چه جامعه‌ای رشد کند، چه فرصت‌هایی پیش رویش باشد و چه ایرانی را در سال‌های آینده تجربه کند. این مادر بیرجندی ادامه می دهد: هر مادری آرزو دارد فرزندش زندگی خوبی داشته باشد؛ بتواند درس بخواند، پیشرفت کند، به آرزوهایش برسد و در آرامش زندگی کند. برای تحقق این آرزوها، باید کشوری امن و مستقل داشته باشیم و مردم نیز برای بهتر شدن شرایط جامعه تلاش کنند. خانم عصاری با تأکید بر اهمیت نقش خانواده در تربیت فرزندان می گوید: وطن‌دوستی را می‌توان از کارهای ساده روزمره آغاز کرد؛ از اینکه به کودکان یاد بدهیم به مردم احترام بگذارند، از محیط زندگی خود مراقبت کنند، در انجام وظایفشان مسئولیت‌پذیر باشند و در برابر مشکلات، راه درست را انتخاب کنند. وی با اشاره به تهدیدهای آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران اظهار می کند: ما می‌خواهیم کشورمان مقتدر باشد و هیچ قدرتی نتواند با تهدید، استقلال و امنیت مردم را زیر سؤال ببرد. در عین حال، آرزو داریم فرزندانمان در جهانی زندگی کنند که در آن، کودکان قربانی جنگ و خشونت نشوند و خانواده‌ها بتوانند با آرامش برای آینده خود برنامه‌ریزی کنند. این مادر بیرجندی خاطرنشان می کند: حضور در رزمایش جان‌فدایان برای من فرصتی بود تا نشان بدهم مادران نیز به آینده کشور اهمیت می‌دهند. می‌خواهم فرزندم در آینده بداند که دوست داشتن ایران، تنها یک احساس نیست؛ بلکه مسئولیتی است که باید با تلاش، آگاهی و خدمت به مردم همراه شود. می‌خواهم فرزندم وارث ایرانی سربلند و آینده‌ای روشن باشد نجفی با اشاره به انگیزه حضور خود در اجتماع جان‌فدایان بیرجند اظهار می کند: وقتی صحبت از آینده ایران می‌شود، نخستین چیزی که به ذهن من می‌رسد، آینده فرزندانمان است. ما امروز برای رشد و تربیت آنان تلاش می‌کنیم و امیدواریم در سال‌های آینده بتوانند در جامعه‌ای امن، مستقل و پیشرفته زندگی کنند. وی می افزاید: حضور در این اجتماع برای من فرصتی بود تا همراهی خود را با مردم و آرمان‌های انقلاب اسلامی نشان دهم. باور دارم که در روزهای دشوار، همدلی و احساس مسئولیت مردم اهمیت زیادی دارد و هیچ جامعه‌ای بدون مشارکت و همراهی شهروندانش نمی‌تواند مسیر پیشرفت را به‌خوبی طی کند. این مادر بیرجندی ادامه می دهد: من دوست دارم فرزندم در آینده انسانی باشد که از ایران خود احساس سربلندی کند، اما در کنار این احساس، برای آبادانی کشور نیز قدم بردارد. به نظرم، نسل آینده باید هم به ارزش‌های ملی و دینی خود پایبند باشد و هم در زمینه علم، فناوری، فرهنگ و اخلاق پیشرفت کند. نجفی با تأکید بر اهمیت تربیت فرزندان در خانواده می گوید: بچه‌ها بیشتر از آنکه از حرف‌های ما یاد بگیرند، از رفتارمان الگو می‌گیرند. اگر می‌خواهیم فرزندانمان در آینده اهل همدلی باشند، باید خودمان در زندگی روزمره به دیگران کمک کنیم. اگر می‌خواهیم مسئولیت‌پذیر باشند، باید مسئولیت‌های خودمان را جدی بگیریم و اگر می‌خواهیم کشورشان را دوست داشته باشند، باید عشق به میهن را با رفتار و عمل به آنان نشان دهیم. وی با اشاره به ضرورت حفظ وحدت ملی اظهار می کند: اختلاف‌نظر در هر جامعه‌ای وجود دارد، اما آنچه اهمیت دارد، حفظ منافع ملی و جلوگیری از سوءاستفاده دشمنان از اختلاف‌هاست. مردم باید بتوانند در کنار یکدیگر برای حل مشکلات تلاش کنند و اجازه ندهند تهدیدهای خارجی، امید به آینده را از آنان بگیرد. این مادر بیرجندی خاطرنشان می کند: آرزویم این است که فرزندم در ایرانی زندگی کند که در آن، امنیت با رفاه، استقلال با پیشرفت و سربلندی کشور با آرامش خانواده‌ها همراه باشد. دوست دارم روزی که بزرگ شد، بتواند با افتخار بگوید که برای بهتر شدن سرزمینش تلاش کرده و در ساختن آینده‌ای روشن سهمی داشته است. از میدان جانبازان تا میدان قدس؛ روایت مادرانه از عشق به ایران مسیر میدان جانبازان تا میدان قدس در خیابان پاسداران بیرجند، با پایان حرکت جمعیت به انتها رسید، اما روایت مادرانی که با کودکان خردسال و نوزادان خود در این اجتماع حضور یافته بودند، به همان چند ساعت محدود نمی‌شود. این روایت در خانه‌ها ادامه پیدا می‌کند؛ در گفت‌وگوهای مادر و فرزند، در آموزش ارزش‌های انسانی، در تشویق کودکان به دانش‌اندوزی و تلاش و در پرورش نسلی که بتواند آینده کشور را با آگاهی و مسئولیت‌پذیری بسازد. مادران بیرجندی در رزمایش جان‌فدایان، در کنار دیگر اقشار مردم، بر حمایت از میهن و ضرورت حفظ استقلال و امنیت ایران تأکید کردند. حضور آنان یادآور این نکته بود که خانواده، یکی از مهم‌ترین کانون‌های شکل‌گیری هویت و مسئولیت اجتماعی است و تربیت نسل آینده، نقشی اساسی در پیشرفت و سربلندی کشور دارد. در میان پرچم‌های برافراشته و قدم‌های مردمی که از میدان جانبازان به سمت میدان قدس حرکت می‌کردند، کالسکه‌های کوچک نیز آرام‌آرام پیش می‌رفتند؛ همراه با مادرانی که برای فرزندانشان آرزوهای بزرگی در دل داشتند. آنان می‌خواستند کودکانشان در ایرانی مستقل و آباد زندگی کنند، فرصت رشد و پیشرفت داشته باشند و در آینده، سهمی در ساختن جامعه‌ای امن‌تر و برخوردارتر ایفا کنند. شاید کودکان آن روز هنوز معنای کامل شعارها را نمی‌دانستند، اما روزی که بزرگ‌تر شوند، می‌توانند درباره روزهایی بخوانند که خانواده‌ها برای بیان دغدغه‌ها و آرمان‌های خود در کنار یکدیگر قرار گرفتند. آنچه از این حضور در ذهن می‌ماند، تنها تصویر جمعیتی در خیابان نیست؛ بلکه تصویر مادرانی است که در کنار مسئولیت بزرگ پرورش فرزند، نسبت به سرنوشت سرزمین خود نیز احساس تعهد می‌کنند. آینده ایران، در کنار تصمیم‌های بزرگ و تلاش‌های جمعی، به همین کودکان وابسته است؛ کودکانی که امروز در آغوش مادرانشان آرام گرفته‌اند و فردا باید با دانش، اخلاق، امید و مسئولیت‌پذیری، مسیر پیشرفت کشور را ادامه دهند. مادران بیرجندی با حضور در رزمایش جان‌فدایان، روایت خود را از عشق به میهن بیان کردند؛ روایتی که در آن، مادری و وطن‌دوستی در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و امید به آینده، از دل آغوش‌های گرم مادرانه سر برمی‌آورد. خبرگزاری شبستان-خراسان جنوبی؛ زینب روحانی مقدم- رزمایش جان‌فدایان بیرجند، تنها پیمودن مسیری از میدان جانبازان تا میدان قدس در خیابان پاسداران نبود؛ مسیری که در آن، خیابان به صحنه‌ای از همدلی و حضور مردمی تبدیل شد و پرچم‌های سه‌رنگ ایران، در میان دست‌های برافراشته و قدم‌های استوار مردم، جلوه‌ای از دلبستگی به میهن را به نمایش گذاشتند. اینجا، هر قدم معنایی داشت و هر چهره، روایتی از ایمان، وفاداری و امید را با خود حمل می‌کرد؛ اما در میان موج جمعیت، قاب‌هایی بودند که نگاه را بیشتر به خود می‌کشاندند؛ مادرانی که دست کودکان خردسالشان را گرفته بودند، زنانی که نوزادان خود را در آغوش می‌فشردند و مادرانی که کالسکه‌های کوچک فرزندانشان را در امتداد خیابان پاسداران به حرکت درمی‌آوردند. قدم‌های مادرانه در کنار گام‌های استوار مردم، تصویری متفاوت از این اجتماع ساخته بود؛ تصویری که در آن، دست‌های کوچک کودکان با پرچم‌های ایران آشنا می‌شد و نگاه کنجکاو آنان، از میان هیاهوی جمعیت، به چهره‌ها، پرچم‌ها و شعارهایی دوخته می‌شد که فضای خیابان را پر کرده بود. گاهی کودکی در آغوش مادر آرام گرفته بود، گاهی نوزادی در کالسکه‌اش خواب بود و گاهی دست کوچکی با شوقی کودکانه به سوی پرچمی در اهتزاز دراز می‌شد؛ صحنه‌هایی ساده، اما سرشار از معنا که از پیوند عاطفه مادری با احساس تعلق به سرزمین حکایت داشت. در این مسیر، مادران بیرجندی فقط تماشاگر یک اجتماع نبودند؛ آنان نیز بخشی از روایت این روز بودند؛ زنانی که با وجود مسئولیت مراقبت از فرزندان خردسال، در کنار دیگر مردم حضور یافته بودند تا پیام خود را درباره ایران، امنیت، استقلال و آینده نسل بعد به گوش برسانند. مادر بودن، خود قصه‌ای بلند از مراقبت، دل‌نگرانی و امید است؛ قصه‌ای که با نخستین گریه نوزاد آغاز می‌شود و در تمام سال‌های رشد فرزند ادامه می‌یابد. مادر، پیش از آنکه کودکش معنای وطن را در کتاب‌های مدرسه بخواند، با رفتار و گفتار خود نخستین تصویرها را از خانه، خانواده، جامعه و سرزمین در ذهن او می‌سازد. از همین روست که حضور مادران همراه با کودکان خردسال در اجتماع جان‌فدایان، می‌تواند یادآور اهمیت تربیت نسلی باشد که در آینده باید بار مسئولیت ایران را بر دوش بگیرد. در میان جمعیت، کالسکه‌ها نیز هم‌قدم با مردم حرکت می‌کردند؛ کالسکه‌هایی که در ظاهر، تنها وسیله‌ای برای جابه‌جایی کودکان بودند، اما در قاب این اجتماع، به نشانه‌ای از حضور آینده‌سازان این سرزمین تبدیل شده بودند. کودکانی که امروز در آغوش مادرانشان آرام می‌گرفتند، فردا در کلاس‌های درس خواهند نشست، رؤیاهای بزرگ در سر خواهند پروراند و مسیر زندگی خود را انتخاب خواهند کرد. آنچه امروز از خانواده می‌آموزند، می‌تواند در شکل‌گیری نگاهشان به مسئولیت، همدلی، میهن‌دوستی و احترام به دیگران نقش داشته باشد. رزمایش جان‌فدایان بیرجند، با حرکت مردم از میدان جانبازان به سمت میدان قدس، فرصتی برای نمایش همبستگی و اعلام آمادگی حاضران در دفاع از میهن بود؛ اجتماعی که مادران نیز در آن، در کنار دیگر اقشار مردم، بر اهمیت حفظ استقلال، امنیت و عزت ایران تأکید داشتند. آنان با حضور خود، حمایتشان از آرمان‌های انقلاب اسلامی و رهبری را ابراز کردند و در برابر تهدیدهای آمریکا و رژیم صهیونیستی، بر ضرورت اتحاد مردم و آمادگی برای دفاع از سرزمین تأکید داشتند. اما شاید مهم‌ترین پیام این حضور را بتوان در نگاه مادرانی جست‌وجو کرد که فرزندانشان را همراه آورده بودند؛ مادرانی که می‌دانند دفاع از میهن، در کنار آمادگی و اقتدار، به تربیت، آگاهی، اخلاق و مسئولیت‌پذیری نیز نیاز دارد. آنان می‌خواهند فرزندانشان نه‌تنها دوستدار ایران باشند، بلکه برای آبادانی آن تلاش کنند، در برابر دشواری‌ها مسئولانه رفتار کنند و قدر امنیت و آرامشی را بدانند که برای حفظ آن، نسل‌های بسیاری کوشیده‌اند. می‌خواهم فرزندم از کودکی معنای عشق به وطن را بیاموزد نورس در گفتگو با خبرنگار شبستان با اشاره به انگیزه حضور خود در رزمایش جان‌فدایان بیرجند اظهار می کند: برای من مهم بود که در کنار مردم شهرم حضور داشته باشم و نشان بدهم که مادران نیز نسبت به سرنوشت کشور و آینده فرزندانشان احساس مسئولیت می‌کنند. وی می افزاید: شاید کودکان خردسال هنوز نتوانند معنای همه شعارها و اتفاقات اطرافشان را درک کنند، اما باور دارم تربیت از همان سال‌های نخست زندگی آغاز می‌شود. فرزندان ما پیش از آنکه بتوانند درباره مسائل جامعه مطالعه کنند، رفتار پدر و مادرشان را می‌بینند و از آن الگو می‌گیرند. این مادر بیرجندی ادامه می دهد: وقتی فرزندم بزرگ‌تر شود، دوست دارم بداند که ایران برای ما فقط محل زندگی نیست؛ سرزمینی است که هویت، خاطرات، فرهنگ و آینده‌مان با آن پیوند خورده است. می‌خواهم یاد بگیرد که دوست داشتن وطن، تنها به گفتن چند جمله محدود نمی‌شود، بلکه در تلاش برای پیشرفت کشور، احترام به مردم، درستکاری و انجام مسئولیت‌ها نیز معنا پیدا می‌کند. خانم نورس با بیان اینکه حضور مادران در اجتماعات مردمی می‌تواند فرصتی برای انتقال ارزش‌ها به نسل آینده باشد، می گوید: ما به‌عنوان مادر، مسئولیت سنگینی در تربیت فرزندانمان داریم. اگر می‌خواهیم فردا جوانانی مسئولیت‌پذیر داشته باشیم که در برابر مشکلات کشور بی‌تفاوت نباشند، باید از امروز این روحیه را در آنان پرورش دهیم. وی با اشاره به تهدیدهای دشمنان علیه ایران اسلامی اظهار می کند: هیچ مادری خواهان جنگ و ناامنی نیست؛ آرزوی همه ما این است که فرزندانمان در آرامش بزرگ شوند و بتوانند با امید به آینده درس بخوانند و زندگی کنند. اما در کنار این آرزو، معتقدیم کشور باید در برابر تهدیدهای خارجی از قدرت و آمادگی لازم برخوردار باشد. این مادر بیرجندی خاطرنشان می کند: حضور ما در رزمایش جان‌فدایان، نشانه علاقه به ایران و حمایت از حفظ استقلال کشور است. دوست دارم فرزندم در آینده انسانی باشد که هم به سرزمینش افتخار کند و هم برای ساختن ایرانی آبادتر و پیشرفته‌تر قدم بردارد. امنیت فرزندانمان، مهم‌ترین آرزوی مادران است علیزاده یکی دیگر از مادران بیرجندی در گفتگو با خبرنگار شبستان، اظهار می کند: وقتی مادر می‌شویم، نگاه‌مان به بسیاری از مسائل زندگی تغییر می‌کند؛ دیگر فقط به امروز خودمان فکر نمی‌کنیم، بلکه هر اتفاقی را از زاویه آینده فرزندمان می‌بینیم. امنیت، آرامش و برخورداری از فرصت‌های مناسب برای رشد، از مهم‌ترین خواسته‌های هر مادری است. وی می افزاید: وقتی فرزندم را در آغوش می‌گیرم، بیش از هر زمان دیگری به این فکر می‌کنم که باید برای او آینده‌ای بهتر فراهم شود. دوست دارم در کشوری زندگی کند که بتواند بدون نگرانی درس بخواند، استعدادهایش را پرورش دهد، شغل مناسبی پیدا کند و با امید برای آینده خود برنامه‌ریزی داشته باشد. این مادر بیرجندی ادامه می دهد: حضور در رزمایش جان‌فدایان برای من فرصتی بود تا در کنار مردم باشم و بر اهمیت همبستگی و دفاع از میهن تأکید کنم. در شرایطی که دشمنان تلاش می‌کنند با تهدید و فشار، آرامش جامعه را تحت تأثیر قرار دهند، اتحاد مردم و حفظ امید اهمیت زیادی دارد. علیزاده با تأکید بر نقش خانواده در انتقال ارزش‌های اجتماعی میگوید: کودکان از همان سال‌های نخست، رفتارهای ما را می‌بینند. اگر در خانه به آنان یاد بدهیم که به دیگران احترام بگذارند، در سختی‌ها کنار هم باشند و نسبت به مشکلات اطرافشان بی‌تفاوت نمانند، در آینده نیز می‌توانند شهروندانی مسئولیت‌پذیر باشند. وی می افزاید: وطن‌دوستی به معنای آن نیست که مشکلات را نادیده بگیریم؛ اتفاقاً کسی که کشورش را دوست دارد، برای بهتر شدن شرایط آن تلاش می‌کند، مشکلات را می‌بیند و به جای ناامیدی، به دنبال راه‌حل می‌گردد. من دوست دارم فرزندم چنین نگاهی داشته باشد و بداند که هر فرد، متناسب با توانایی خود، می‌تواند در پیشرفت جامعه نقش‌آفرین باشد. این مادر بیرجندی خاطرنشان می کند: ما مادران می‌خواهیم فرزندانمان در امنیت و آرامش زندگی کنند، اما برای حفظ همین آرامش نیز باید نسبت به سرنوشت کشور احساس مسئولیت داشته باشیم. امیدوارم نسل آینده در ایرانی زندگی کند که در آن، هم اقتدار و استقلال کشور حفظ شده باشد و هم مردم از رفاه، امید و فرصت‌های بیشتری برخوردار باشند. تربیت نسل انقلابی، از خانه و رفتار مادر آغاز می‌شود نخعی در گفتگو با خبرنگار شبستان با اشاره به مسئولیت خانواده‌ها در تربیت نسل آینده اظهار می کند: تربیت فرزند تنها به فراهم کردن امکانات زندگی و فرستادن او به مدرسه محدود نمی‌شود. ما باید به فرزندانمان یاد بدهیم که نسبت به جامعه، مردم و سرزمینی که در آن زندگی می‌کنند، احساس مسئولیت داشته باشند. وی می افزاید: وقتی از تربیت نسل انقلابی و فداکار صحبت می‌کنیم، باید به این نکته توجه داشته باشیم که چنین نسلی به آگاهی، اخلاق، دانش، روحیه خدمت و توانایی حل مسئله نیاز دارد. فرزند ما باید یاد بگیرد که در کنار علاقه به کشور، برای پیشرفت آن نیز تلاش کند و در هر جایگاهی که قرار می‌گیرد، وظیفه خود را به‌درستی انجام دهد. این مادر بیرجندی ادامه می دهد: به نظر من، مادران نقش مهمی در شکل‌گیری شخصیت فرزندان دارند. کودکی که در محیط خانواده، احترام، صداقت، همکاری و مسئولیت‌پذیری را تجربه می‌کند، فرصت بیشتری برای تبدیل شدن به فردی مسئولیت‌پذیر خواهد داشت. اگر می‌خواهیم فرزندانمان در آینده نسبت به کشور خود احساس تعهد داشته باشند، باید این تعهد را ابتدا در رفتار خودمان نشان دهیم. خانم نخعی با اشاره به حضور خود در رزمایش جان‌فدایان می گوید: آمدن به چنین اجتماعی برای من فرصتی بود تا همراهی خود را با مردم و آرمان‌های انقلاب اسلامی نشان دهم. دوست دارم فرزندم بداند که مادرش نسبت به اتفاقات جامعه بی‌تفاوت نیست و برای آینده کشور اهمیت قائل است. وی با تأکید بر اهمیت آگاهی‌بخشی به کودکان و نوجوانان اظهار می کند: نسل امروز در معرض اطلاعات و پیام‌های مختلف قرار دارد و لازم است خانواده‌ها با گفت‌وگو، محبت و استدلال، به فرزندانشان کمک کنند تا مسائل را بهتر بشناسند. تربیت آگاهانه با پرسشگری و گفت‌وگوی صمیمانه سازگار است و نباید به انتقال یک‌طرفه پیام‌ها محدود شود. این مادر بیرجندی خاطرنشان می کند: من دوست دارم فرزندم در آینده هم به هویت ایرانی و اسلامی خود افتخار کند و هم با دانش و توانایی‌هایش برای پیشرفت کشور قدم بردارد. ایران به نسلی نیاز دارد که اهل تلاش باشد، به مردم خدمت کند و در شرایط دشوار، امید و مسئولیت‌پذیری را از یاد نبرد. با کالسکه فرزندم آمدم تا بگویم آینده ایران برایم مهم است خانم عصاری با اشاره به حضور مادران همراه با کودکان خردسال در رزمایش جان‌فدایان بیرجند می گوید: حضور در یک اجتماع مردمی، آن هم همراه با کودک خردسال، به مراقبت و توجه بیشتری نیاز دارد؛ اما برای من مهم بود که بتوانم در کنار مردم شهرم باشم و احساس مسئولیت خود را نسبت به کشور نشان بدهم. وی می افزاید: شاید از نگاه بعضی افراد، حضور یک مادر با کالسکه در میان جمعیت، تنها یک تصویر ساده باشد؛ اما برای من، این حضور با آینده فرزندم پیوند دارد. وقتی به او نگاه می‌کنم، به این فکر می‌کنم که قرار است در چه جامعه‌ای رشد کند، چه فرصت‌هایی پیش رویش باشد و چه ایرانی را در سال‌های آینده تجربه کند. این مادر بیرجندی ادامه می دهد: هر مادری آرزو دارد فرزندش زندگی خوبی داشته باشد؛ بتواند درس بخواند، پیشرفت کند، به آرزوهایش برسد و در آرامش زندگی کند. برای تحقق این آرزوها، باید کشوری امن و مستقل داشته باشیم و مردم نیز برای بهتر شدن شرایط جامعه تلاش کنند. خانم عصاری با تأکید بر اهمیت نقش خانواده در تربیت فرزندان می گوید: وطن‌دوستی را می‌توان از کارهای ساده روزمره آغاز کرد؛ از اینکه به کودکان یاد بدهیم به مردم احترام بگذارند، از محیط زندگی خود مراقبت کنند، در انجام وظایفشان مسئولیت‌پذیر باشند و در برابر مشکلات، راه درست را انتخاب کنند. وی با اشاره به تهدیدهای آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران اظهار می کند: ما می‌خواهیم کشورمان مقتدر باشد و هیچ قدرتی نتواند با تهدید، استقلال و امنیت مردم را زیر سؤال ببرد. در عین حال، آرزو داریم فرزندانمان در جهانی زندگی کنند که در آن، کودکان قربانی جنگ و خشونت نشوند و خانواده‌ها بتوانند با آرامش برای آینده خود برنامه‌ریزی کنند. این مادر بیرجندی خاطرنشان می کند: حضور در رزمایش جان‌فدایان برای من فرصتی بود تا نشان بدهم مادران نیز به آینده کشور اهمیت می‌دهند. می‌خواهم فرزندم در آینده بداند که دوست داشتن ایران، تنها یک احساس نیست؛ بلکه مسئولیتی است که باید با تلاش، آگاهی و خدمت به مردم همراه شود. می‌خواهم فرزندم وارث ایرانی سربلند و آینده‌ای روشن باشد نجفی با اشاره به انگیزه حضور خود در اجتماع جان‌فدایان بیرجند اظهار می کند: وقتی صحبت از آینده ایران می‌شود، نخستین چیزی که به ذهن من می‌رسد، آینده فرزندانمان است. ما امروز برای رشد و تربیت آنان تلاش می‌کنیم و امیدواریم در سال‌های آینده بتوانند در جامعه‌ای امن، مستقل و پیشرفته زندگی کنند. وی می افزاید: حضور در این اجتماع برای من فرصتی بود تا همراهی خود را با مردم و آرمان‌های انقلاب اسلامی نشان دهم. باور دارم که در روزهای دشوار، همدلی و احساس مسئولیت مردم اهمیت زیادی دارد و هیچ جامعه‌ای بدون مشارکت و همراهی شهروندانش نمی‌تواند مسیر پیشرفت را به‌خوبی طی کند. این مادر بیرجندی ادامه می دهد: من دوست دارم فرزندم در آینده انسانی باشد که از ایران خود احساس سربلندی کند، اما در کنار این احساس، برای آبادانی کشور نیز قدم بردارد. به نظرم، نسل آینده باید هم به ارزش‌های ملی و دینی خود پایبند باشد و هم در زمینه علم، فناوری، فرهنگ و اخلاق پیشرفت کند. نجفی با تأکید بر اهمیت تربیت فرزندان در خانواده می گوید: بچه‌ها بیشتر از آنکه از حرف‌های ما یاد بگیرند، از رفتارمان الگو می‌گیرند. اگر می‌خواهیم فرزندانمان در آینده اهل همدلی باشند، باید خودمان در زندگی روزمره به دیگران کمک کنیم. اگر می‌خواهیم مسئولیت‌پذیر باشند، باید مسئولیت‌های خودمان را جدی بگیریم و اگر می‌خواهیم کشورشان را دوست داشته باشند، باید عشق به میهن را با رفتار و عمل به آنان نشان دهیم. وی با اشاره به ضرورت حفظ وحدت ملی اظهار می کند: اختلاف‌نظر در هر جامعه‌ای وجود دارد، اما آنچه اهمیت دارد، حفظ منافع ملی و جلوگیری از سوءاستفاده دشمنان از اختلاف‌هاست. مردم باید بتوانند در کنار یکدیگر برای حل مشکلات تلاش کنند و اجازه ندهند تهدیدهای خارجی، امید به آینده را از آنان بگیرد. این مادر بیرجندی خاطرنشان می کند: آرزویم این است که فرزندم در ایرانی زندگی کند که در آن، امنیت با رفاه، استقلال با پیشرفت و سربلندی کشور با آرامش خانواده‌ها همراه باشد. دوست دارم روزی که بزرگ شد، بتواند با افتخار بگوید که برای بهتر شدن سرزمینش تلاش کرده و در ساختن آینده‌ای روشن سهمی داشته است. از میدان جانبازان تا میدان قدس؛ روایت مادرانه از عشق به ایران مسیر میدان جانبازان تا میدان قدس در خیابان پاسداران بیرجند، با پایان حرکت جمعیت به انتها رسید، اما روایت مادرانی که با کودکان خردسال و نوزادان خود در این اجتماع حضور یافته بودند، به همان چند ساعت محدود نمی‌شود. این روایت در خانه‌ها ادامه پیدا می‌کند؛ در گفت‌وگوهای مادر و فرزند، در آموزش ارزش‌های انسانی، در تشویق کودکان به دانش‌اندوزی و تلاش و در پرورش نسلی که بتواند آینده کشور را با آگاهی و مسئولیت‌پذیری بسازد. مادران بیرجندی در رزمایش جان‌فدایان، در کنار دیگر اقشار مردم، بر حمایت از میهن و ضرورت حفظ استقلال و امنیت ایران تأکید کردند. حضور آنان یادآور این نکته بود که خانواده، یکی از مهم‌ترین کانون‌های شکل‌گیری هویت و مسئولیت اجتماعی است و تربیت نسل آینده، نقشی اساسی در پیشرفت و سربلندی کشور دارد. در میان پرچم‌های برافراشته و قدم‌های مردمی که از میدان جانبازان به سمت میدان قدس حرکت می‌کردند، کالسکه‌های کوچک نیز آرام‌آرام پیش می‌رفتند؛ همراه با مادرانی که برای فرزندانشان آرزوهای بزرگی در دل داشتند. آنان می‌خواستند کودکانشان در ایرانی مستقل و آباد زندگی کنند، فرصت رشد و پیشرفت داشته باشند و در آینده، سهمی در ساختن جامعه‌ای امن‌تر و برخوردارتر ایفا کنند. شاید کودکان آن روز هنوز معنای کامل شعارها را نمی‌دانستند، اما روزی که بزرگ‌تر شوند، می‌توانند درباره روزهایی بخوانند که خانواده‌ها برای بیان دغدغه‌ها و آرمان‌های خود در کنار یکدیگر قرار گرفتند. آنچه از این حضور در ذهن می‌ماند، تنها تصویر جمعیتی در خیابان نیست؛ بلکه تصویر مادرانی است که در کنار مسئولیت بزرگ پرورش فرزند، نسبت به سرنوشت سرزمین خود نیز احساس تعهد می‌کنند. آینده ایران، در کنار تصمیم‌های بزرگ و تلاش‌های جمعی، به همین کودکان وابسته است؛ کودکانی که امروز در آغوش مادرانشان آرام گرفته‌اند و فردا باید با دانش، اخلاق، امید و مسئولیت‌پذیری، مسیر پیشرفت کشور را ادامه دهند. مادران بیرجندی با حضور در رزمایش جان‌فدایان، روایت خود را از عشق به میهن بیان کردند؛ روایتی که در آن، مادری و وطن‌دوستی در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و امید به آینده، از دل آغوش‌های گرم مادرانه سر برمی‌آورد.