اینترنت پرو، یک اینترنت تبعیض‌آمیز و محدود بوده که طراحی آن مربوط به دور...

عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجب مجلس درباره وضعیت اینترنت به دیده بان ایران گفت: «معمولاً در جنگ، کشور به ظرفیت خود توجه می‌کند. چون مقامات امنیتی و نظامی ما احساس کردند از اینترنت ضرر کردیم و مقامات ما ترور شدند. اما اینترنت را برای عده‌ای مانند خبرنگاران، دانشگاهی‌ها، نماینده‌های مجلس، هنرمندانی که در طی زندگی با جمهوری اسلامی همراهی بودند و... باز گذاشتند تا بتوانند برای خارجی‌ها محتوا تولید کنند. چون دوست داشتیم که مظلومیت خودمان را به آن‌ها نشان بدهیم.» اینترنت بین‌المللی بیش از ۱۲۷۲ ساعت به‌صورت مداوم قطع بوده است، آنهم به دلیل جنگ. قطع اینترنت بین‌المللی فقط خاموش شدن چند سرور نیست بلکه خاموش کردن کسب‌وکارها، معاش بخشی از جامعه، ایجاد اختلال در آموزش و ارتباطات است. در حقیقت قطع اینترنت بین‌المللی مسدود کردن روزنه‌های تنفس جامعه و سرگردانی اکثریت است. اعتراضات با یک پاسخ از سوی دولت روبرو شد و فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت اعلام کرد که کسانی به اینترنت دسترسی دارند که صدای کشور باشند. برخی در جنگ از اینترنت معروف به «اینترنت سفید» استفاده می‌کردند. در این شرایط بازار کانفیگ‌هایی با قیمت‌های سرسام‌آور داغ شد تا سود قطعی اینترنت به جیب فیلترشکن‌فروشان سرازیر شود و اینترنت تنها در اختیار طبقه مرفه قرار گیرد. با گذشت زمان اینترنت معروف به «پرو» پرده‌برداری شد؛ اینترنتی که کاربران آن می‌توانند چند ساعت در روز به اینترنت بین‌المللی دسترسی پیدا می‌کند، اما به دلیل گران بودن قشر ضعیف جامعه امکان دسترسی به اینترنت پرو را ندارند و این شائبه به وجود آمد که اینترنت طبقاتی شده و تنها طبقه مرفه جامعه به آن دسترسی دارند و اینترنت به یک کالای لوکس تبدیل شده است. قطعی اینترنت، افزایش قیمت کانفیگ‌ها و اینترنت پرو به معنای آن است که اگر فقیر باشی، باید در تاریکی و بی‌خبری غوطه‌ور شوی و اگر مرفه باشی حق داری که با جهان ارتباط بگیری. درباره وضعیت اینترنت و اینترنت پرو با احمدبخشایش اردستانی عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس گفت وگو کردیم؛ مشروح گفت وگو با احمد بخشایش اردستانی نماینده مجلس دوازدهم را بخوانید احمد بخشایش اردستانی، نماینده اردستان و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس درباره اینترنت پرو، به دیده‌بان ایران گفت: «ما یک کشور تقریباً جهان‌سومی و مرتب در چالش با غرب هستیم. جایگاه و منبع اینترنت غرب است مانند سازمان ملل و شورای امنیت جایگاه غربی دارند. با هوش مصنوعی و اینترنت در کشور دو برخورد می‌شود؛ برخورد سلبی و برخورد ایجابی. برخورد ایجابی خوب است و ایران در اقتصاد و اینترنت بین‌الملل هضم می‌شود. اما برخورد سلبی به معنای آن است که معتقدند اینترنت برای منافع و امنیت ملی مضر است. به همین دست به تشکیل مثلاً شبکه ملی اطلاعات می‌زنند.» او افزود: «برخود با اینترنت به جامعه بستگی دارد که اگر جامعه خوب باشد با آن مثبت برخورد شود. ولی متأسفانه جامعه ایران در تمام موضوعات؛ اقتصاد، تولید، اینترنت و...عکس‌العملی و ارتجالی برخورد می‌کند. در حقیقت زیاد مثبت برخورد نمی‌کند و یک عیب در آن به وجود می‌آورد. مثلا می‌گویند جنس خارجی بهتر است یا ایرانی؟ می‌گویند خارجی بهتر است حتی اینترنت بین‌المللی را بهتر می‌دانند و می‌گویند، احتمال دارد بدافزار جاسوسی در اینترنت داخلی وجود داشته باشد. ما در طول این 47 سال با آمریکا، غرب و به خصوص اسرائیل دچار چالش بودیم، که یا ما شروع‌کننده بودیم یا آن‌ها. بنابراین طبیعی است که آن‌ها ضربات زیادی را به ما، در رأس نظام، در مقامات نظامی، در مقامات هسته‌ای زدند و خیلی از سران ما را مثلاً ترور کردند. این ترورها شاید ناشی از مثلاً نفوذ انسانی است که خیلی بد است و اوضاع به هم می‌ریزد، چون آدم همه را با چشم تردید و شک به آن‌ها نگاه می‌کند. پس مجبوریم که توجیه کنیم که این هوش مصنوعی، اینترنت و موبایل است که بستر را فراهم می‌کند. لذا در جنگ ۴۰ روزه طبیعی بود که ایران برخلاف جنگ ۱۲ روزه، از ابتدا اینترنت را ببندد. اما بعد جنگ، وقتی فضا به آتش‌بس، توافق یا صلح می‌رسد، معمولاً اینترنت باز می‌شود. چون دولت از نبود اینترنت ضرر و زیانی زیادی می‌کند. دولت فروشنده اینترنت است.» در شهرستان‌های اکثراً اخبار را از روی بی‌بی‌سی و... دنبال می‌کردند چون اخبار را به سرعت منتشر می‌کردند و مردم هم به بازی ترامپ توجه می‌کردند. اما در مجموع روشی که ایران برای جمع کردن مردم در میدان اتخاذ کرد، یا ناشی از قدرت خدا بود یا نوعی احساس پیروزی در جمهوری اسلامی بود این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس تاکید کرد: «دولت فکر ‌کرد که جالب نیست در جنگ قطعی اینترنت استمرار داشته باشد. به همین دلیل تدبیری به کار بسته و اعلام کرد که به بخشی از جامعه مثل اساتید دانشگاه، هنرمندان، نمایندگان مجلس و... اینترنت بدهد. بعد به این نتیجه رسید که اینترنت پرو هم عرضه کند که گران است. اما من فکر نمی‌کنم بعد از این، با این آتش‌بسی که آمریکا اعلام کرد (این هم بدون محدودیت و بهانه را به شکاف داخلی ایران داد تا فقط از جنگ خارج بشود) ایران اگر اینترنت را گران بفروشد ضرر می‌کند.» او افزود: «به نظرم اینترنت به سرعت آزاد می‌شود تا همه مردم استفاده می‌کنند، در غیر اینصورت اینترنت طبقاتی می‌شود که تنها یک طبقه از جامعه امکان استفاده از آن را دارند. حالا فرض کنید که یک استاد دانشگاه اینترنت سفید داشته باشد اما دانشجویانش اینترنت نداشته باشند. چطور می‌تواند با دانشجوی خود ارتباط برقرار کند و تحقیق یا هر چیز دیگری از آنها بخواهد؟ بنابراین اینترنت پرو تبعیض‌آمیز است. بنابراین این مشکل به زودی حل می‌شود، چون وقتی جنگ تمام می‌شود دولت دوست دارد درآمد خوبی کسب کند.» بخشایش اردستانی در پاسخ به این سوال که به نظر شما دولت برای جبران درآمد از دست رفته خود اینترنت پرو را به فروش می‌رساند؟ با دیده بان ایران گفت: «تقریبا. طبیعی است که اینترنت را به کسی می‌دهد که پول و صلاحیت دارد. اما این افراد با کجا ارتباط برقرار کنند؟ وقتی یک نفر اینترنت داشته باشد و نتواند با دیگران ارتباط برقرار کند که به درد نمی‌خورد. بنابراین عدالت اقتضا می‌کند که به دنبال آتش‌بس، اینترنت به تدریج در دسترس قرار می‌گیرد. در جنگ ۱۲ روزه، سه، چهار روز اول اینترنت در دسترس بود و وزیر ارتباطات دچار مشکل شد، چون نمایندگان مرتب مجلس او را سؤال‌پیچ می‌کردند که چرا مثلاً ایرانسل یا رایتل اینترنت را قطع نکرده است؟ اما در این جنگ با وجود اینکه اینترنت قطع بود، شاهد بودیم که سران ما را زدند. در حقیقت چه اینترنت باز باشد چه بسته، دست از سران ما برنمی‌دارند. تنها این بار در این ۴۰ روز جنگ اینترنت بسته بود و اطلاعات کمتری از داخل ایران به شبکه‌های خارجی ارسال شد.» این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس بیان کرد: «معمولاً در جنگ، کشور به ظرفیت خود توجه می‌کند. چون مقامات امنیتی و نظامی ما احساس کردند از اینترنت ضرر کردیم و مقامات ما ترور شدند. اما اینترنت را برای عده‌ای مانند خبرنگاران، دانشگاهی‌ها، نماینده‌های مجلس، هنرمندانی که در طی زندگی با جمهوری اسلامی همراهی بودند و... باز گذاشتند تا بتوانند برای خارجی‌ها محتوا تولید کنند. چون دوست داشتیم که مظلومیت خودمان را به آن‌ها نشان بدهیم.» او افزود: «بنابراین عده‌ای اینترنت داشتند تا تولید محتوا کنند. اما یادتان باشد که در جامعه ایران دو قطبی عجیبی داریم؛ این نیست که مردم ایران اگر تولید محتوا می‌کنند در جهت خلاف باشد، گاهی اوقات در این دو قطبی‌ها هر قطبی برای خود برنامه تولید می‌کرد، لذا جمهوری اسلامی دست به این کار {قطع اینترنت بین‌المللی} زد.» او در واکنش به این موضوع که در قطعی اینترنت روایت مردمی قطع شد، گفت: «مردم بر مبنای روایت‌ها حرکت نمی‌کردند. درست است که اگر کسی فیلم یا عکس تخریب خانه‌اش را در اینستاگرام می‌گذاشت، یک نوع جلب توجه از خارج از کشور و از داخل به وجود می‌آمد، اما جمهوری اسلامی به این نتیجه رسید که فعلاً روایت خودش را بیان بکند. در ضمن به عده‌ای اینترنت بدهد که آن عده در خارج از کشور برایش فعالیت بکنند. دلیل و تجربه‌ این گفته اتفاقات شب‌های کشور است.» او افزود: «در شهرستان‌های اکثراً اخبار را از روی بی‌بی‌سی و... دنبال می‌کردند چون اخبار را به سرعت منتشر می‌کردند و مردم هم به بازی ترامپ توجه می‌کردند. اما در مجموع روشی که ایران برای جمع کردن مردم در میدان اتخاذ کرد، یا ناشی از قدرت خدا بود که خدا می‌خواست دل‌های آنها احساس پیروزی کند یا نوعی احساس پیروزی در جمهوری اسلامی بود. مردم به هر دلیلی به میدان آمدند در حالی که اگر روایت‌های منفی وجود داشت مردم با ناامیدی برخورد می‌کردند. اما مردم ناامید برخورد نکردند.» بخشایش اردستانی در پاسخ به این سوال که اگر جنگی رخ دهد باید اینترنت در دسترس مردم قرار گیرد؟ گفت: «در جنگ‌ها فیزیکی و نظامی مقامات کشور تصمیم می‌گیرند که اینترنت داشته باشیم یا خیر. اما در حال حاضر حوزه جنگ عوض و وارد وادی مالی، اقتصادی و ترور می‌شود. قطع اینترنت در زمان جنگ یه مسئله موقتی است و با اتمام جنگ دوباره وصل می‌شود چون بزرگ‌ترین ضررکننده اینترنت در ایران دولت است. اینترنت پرو هم مخصوص جنگ بود، وگرنه قرار نیست که دولت به بخشی از جامعه اینترنت بدهد و بخش دیگر نتواند با بقیه ارتباط داشته باشند.»