امام حسن مجتبی علیه‌السلام، مظهر نرمش قهرمانانه مقابل فتنه و تفرقه

کارشناس حوزه دین با بیان اینکه امام حسن(ع) در اوج قدرت، حفظ اسلام و بقای امت اسلامی را بر قدرت شخصی خود ترجیح دادند، گفت: صلح آن حضرت نه از سر ضعف و عقب‌نشینی، بلکه تصمیمی حکیمانه و عزتمندانه برای مقابله با فتنه و تفرقه بود و امام مجتبی(ع) نشان دادند که گاهی نرمش قهرمانانه، خود عالی‌ترین جلوه مقاومت و ایستادگی در مسیر حق است. خبرگزاری شبستان-خراسان جنوبی؛ زینب روحانی مقدم-در روزهایی که عطر غربت و مظلومیت در تاریخ اسلام پیچیده است، نام امام حسن مجتبی(ع) بیش از همیشه یادآور صبر، کرامت و بصیرت است؛ امامی که در میان تلاطم‌های سیاسی و اجتماعی جامعه اسلامی، برای حفظ اساس دین و جلوگیری از فروپاشی امت، تصمیمی بزرگ و تاریخی گرفت. شهادت مظلومانه سبط اکبر پیامبر(ص)، برگ دیگری از رنج‌های اهل بیت(ع) است؛ شخصیتی که «کریم اهل بیت(ع)» نام گرفت و سیره‌اش سرشار از گذشت، مهربانی، عزت و مقاومت بود. در سالروز شهادت آن حضرت، بازخوانی ابعاد شخصیتی و سیاسی زندگی امام حسن(ع)، به‌ویژه فلسفه صلح تاریخی ایشان، می‌تواند راهگشای فهم درست مفهوم مقاومت، نرمش قهرمانانه و حفظ عزت اسلامی باشد. امام حسن(ع)؛ الگوی صلح عزتمندانه و مقاومت هوشمندانه حجت‌الاسلام محمدحسین تابعی، کارشناس مذهبی و دبیر شبکه هیأت و تشکل‌های دینی خراسان جنوبی، در گفتگو با خبرنگار شبستان با اشاره به جایگاه والای امام حسن مجتبی(ع) در تاریخ اسلام، گفت: شخصیت امام حسن(ع) فراتر از یک پیشوای مذهبی است و آن حضرت را می‌توان نماد «ثبات در عین تغییر» دانست؛ چراکه در دوره‌ای که جامعه اسلامی با بحران هویت، تفرقه و اختلاف مواجه بود، نشان دادند ایمان تنها در جنگ و مبارزه فیزیکی خلاصه نمی‌شود، بلکه حفظ بقای امت و صیانت از جوهره دین، اولویت اصلی است. وی با بیان اینکه امام حسن(ع) در سخت‌ترین شرایط تاریخی میان مصلحت جامعه اسلامی و خواسته‌های شخصی ایستادگی کردندامام حسن(ع) در سخت‌ترین شرایط تاریخی میان مصلحت جامعه اسلامی و خواسته‌های شخصی ایستادگی کردند، افزود: همان‌گونه که در مباحث مربوط به سیره آن حضرت نیز مورد تأکید قرار گرفته است، امام حسن(ع) در شرایطی قرار داشتند که تصمیم‌گیری برای ایشان تنها یک انتخاب شخصی نبود، بلکه سرنوشت جامعه اسلامی را تحت تأثیر قرار می‌داد. حجت الاسلام تابعی ادامه داد: از این منظر، شخصیت امام حسن(ع) از آن جهت برجسته است که «حق» را صرفاً بر اساس پیروزی نظامی تعریف نکردند، بلکه حفظ معنای حق و جلوگیری از نابودی حقیقت دین را در اولویت قرار دادند. دبیر شبکه هیأت و تشکل‌های دینی خراسان جنوبی با تأکید بر اینکه امام حسن(ع) در اوج قدرت از قدرت شخصی خود برای حفظ آرمان‌های بزرگ‌تر چشم‌پوشی کردند امام حسن(ع) در اوج قدرت از قدرت شخصی خود برای حفظ آرمان‌های بزرگ‌تر چشم‌پوشی کردند، گفت: آن حضرت نشان دادند گاهی بزرگ‌ترین پیروزی، در انتخابی است که در ظاهر ممکن است عقب‌نشینی به نظر برسد، اما در حقیقت راه را برای حفظ دین و تداوم مسیر حق هموار می‌کند. صلح امام حسن(ع)؛ تصمیمی استراتژیک برای حفظ اسلام وی درباره علت صلح امام حسن(ع) با معاویه اظهار کرد: صلح امام حسن(ع) هرگز از روی ضعف یا ناچاری نبود، بلکه اقدامی استراتژیک و قهرمانانه برای نجات اسلام و جلوگیری از خونریزی بیهوده مسلمانان و فروپاشی ساختار جامعه اسلامی بود.صلح امام حسن(ع) هرگز از روی ضعف یا ناچاری نبود، بلکه اقدامی استراتژیک و قهرمانانه برای نجات اسلام و جلوگیری از خونریزی بیهوده مسلمانان و فروپاشی ساختار جامعه اسلامی بود. حجت الاسلام تابعی با اشاره به شرایط سیاسی آن دوران افزود: معاویه از ابزارهای فریب و ایجاد تفرقه استفاده می‌کرد تا جامعه اسلامی را از درون دچار فرسایش کند و امام حسن(ع) با پذیرش صلح، در حقیقت «زمان» خریدند تا دشمن نتواند با ادعای نام اسلام، حقیقت دین را از بین ببرد. وی بیان کرد: صلح امام حسن(ع) را می‌توان «صلح برای مقاومت» دانست؛ یعنی صلحی که با هدف حفظ توان و آگاهی جامعه برای ایستادگی در برابر باطل در آینده انجام شد و زمینه تحولات بزرگ بعدی، از جمله نهضت امام حسین(ع)، را فراهم کرد. این کارشناس مذهبی تأکید کرد: اگر صلح امام حسن(ع) را تنها به معنای کنار کشیدن از میدان مبارزه بدانیم، بخش مهمی از فلسفه این اقدام تاریخی را نادیده گرفته‌ایم؛ چراکه آن حضرت در شرایطی تصمیم گرفتند که ادامه جنگ می‌توانست اصل موجودیت جامعه اسلامی را با خطر مواجه کند. «کریم اهل بیت(ع)»؛ بخشندگی همراه با بصیرت حجت الاسلام تابعی در ادامه با اشاره به مهم‌ترین ویژگی اخلاقی امام حسن(ع) گفت: اگر بخواهیم یک ویژگی را در شخصیت آن حضرت برجسته کنیم، باید از «سعه صدر و گذشت مبتنی بر حکمت» نام ببریم؛ امام حسن(ع) تنها بخشنده نبودند، بلکه بخشنده‌ای همراه با بصیرت بودند. وی افزود: در روایت‌های تاریخی و دینی، نمونه‌های متعددی از برخورد کریمانه امام حسن(ع) با مردم و حتی کسانی که نسبت به ایشان بی‌احترامی می‌کردند، نقل شده است. آن حضرت در برابر بی‌احترامی‌ها با آرامش و در عین حال با اقتدار برخورد می‌کردند. دبیر شبکه هیأت و تشکل‌های دینی خراسان جنوبی ادامه داد: این ویژگی برای جامعه امروز نیز درس‌آموز است؛ در روزگاری که تندی زبان و برخوردهای عصبی در جامعه افزایش یافته است، سیره امام حسن(ع) به ما می‌آموزد که قدرت واقعی انسان در تسلط بر خویشتن است، نه در فریاد زدن بر دیگران. در روزگاری که تندی زبان و برخوردهای عصبی در جامعه افزایش یافته است، سیره امام حسن(ع) به ما می‌آموزد که قدرت واقعی انسان در تسلط بر خویشتن است، نه در فریاد زدن بر دیگران. وی با اشاره به القاب امام حسن مجتبی(ع) گفت: آن حضرت با القابی همچون «مجتبی» به معنای برگزیده و «کریم اهل بیت(ع)» شناخته می‌شوند، اما لقب «کریم» در زندگی ایشان معنای عمیق‌تری دارد. حجت الاسلام تابعی تصریح کرد: بخشندگی امام حسن(ع) تنها در مسائل مالی خلاصه نمی‌شد، بلکه ایشان در بخشش حق، عفو و صبوری نیز کریم بودند و حتی در اوج مواجهه با دشمن، راه بازگشت و توبه را برای دیگران باز می‌گذاشتند. صلح عزتمندانه؛ نه عقب‌نشینی و نه تسلیم وی با بیان اینکه بزرگ‌ترین درس زندگی امام حسن(ع) تشخیص درست زمان جنگ و صلح است، گفت: صلح در منطق سیره اهل بیت(ع) یک اقدام کور و بدون قید و شرط نیست؛ بلکه زمانی که ادامه جنگ به جای حفظ دین، بقای جامعه اسلامی را تهدید کند، نرمش قهرمانانه می‌تواند یک اقدام حکیمانه و حتی ضروری باشد. تابعی افزود: امام حسن(ع) نشان دادند که نه هر جنگی الزاماً مطلوب است و نه هر صلحی؛ بلکه بصیرت در تشخیص زمان جنگ و زمان صلح، یکی از مهم‌ترین جلوه‌های مقاومت و هوشمندی استامام حسن(ع) نشان دادند که نه هر جنگی الزاماً مطلوب است و نه هر صلحی؛ بلکه بصیرت در تشخیص زمان جنگ و زمان صلح، یکی از مهم‌ترین جلوه‌های مقاومت و هوشمندی است. وی با تأکید بر اینکه صلح امام حسن(ع) صلحی بی‌قید و شرط نبود، اظهار کرد: این صلح، مشروط به تعهداتی بود که برای حفظ جان یاران، صیانت از حریم دین و فراهم شدن زمینه آینده در نظر گرفته شد و همین مسئله نشان می‌دهد که نرمش در سیره اهل بیت(ع) به معنای کنار گذاشتن اصول و پذیرش ذلت نیست. دبیر شبکه هیأت و تشکل‌های دینی خراسان جنوبی با اشاره به آیه «وَإِن جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا» گفت: قرآن کریم می‌فرماید اگر دشمن به صلح متمایل شد، شما نیز به آن متمایل شوید؛ بنابراین صلح باید بر پایه توافق و شرایط متقابل شکل بگیرد و نباید با تسلیم و عقب‌نشینی از اصول اشتباه گرفته شود. وی ادامه داد: اگر نرمش در چارچوب اصول و شروط عزتمندانه باشد، در پیشگاه خداوند ارزشمند است؛ اما اگر صلح به معنای پذیرش ذلت و عقب‌نشینی از اصول باشد، دیگر صلح نیست، بلکه تسلیم است و چنین چیزی را نمی‌توان در سیره اهل بیت(ع) یافت. مهربانی در کنار قاطعیت؛ درس امام حسن(ع) برای امروز حجت الاسلام تابعی با اشاره به تأثیر مهربانی و بخشندگی امام حسن(ع) بر زندگی امروز گفت: مهربانی در منطق اسلام یک اصل بدون چارچوب نیست، بلکه باید با حکمت همراه باشد. قرآن کریم مؤمنان را این‌گونه توصیف می‌کند: «أَشِدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ»؛ یعنی مؤمنان در برابر دشمنان قاطع و در میان خود مهربان هستند. وی افزود: مؤمن در برابر مظلومان و مؤمنان باید چهره‌ای سرشار از محبت و رحمت داشته باشد و در برابر متجاوز و دشمن نیز از قاطعیت و استواری برخوردار باشد. این کارشناس مذهبی صلح امام حسن(ع) را نمونه‌ای تاریخی برای تبیین این موضوع دانست و اظهار کرد: در صلح‌نامه امام حسن(ع)، تعهداتی برای رعایت کتاب خدا و سنت پیامبر(ص) و حفظ جان و حقوق شیعیان در نظر گرفته شد؛ اما در ادامه تاریخ، بخش‌هایی از این تعهدات نقض شد و رفتارهایی همچون برخورد با یاران امام علی(ع)، از جمله شهادت حجر بن عدی و یارانش، و در نهایت حرکت به سمت جانشینی یزید، نشان داد که نمی‌توان به هر ادعای صلحی اعتماد کرد. حجت الاسلام تابعی تصریح کرد: این تجربه تاریخی به ما می‌آموزد که مهربانی و صلح زمانی ارزشمند است که طرف مقابل نیز به تعهدات خود پایبند باشد و از صلح به عنوان ابزاری برای فریب و تقویت موقعیت خود استفاده نکند. مهربانی و صلح زمانی ارزشمند است که طرف مقابل نیز به تعهدات خود پایبند باشد و از صلح به عنوان ابزاری برای فریب و تقویت موقعیت خود استفاده نکند. وی در ادامه با اشاره به شرایط امروز و تجربه جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با آمریکا گفت: در تحلیل رفتار آمریکا نیز باید به سابقه خروج یکجانبه این کشور از برجام، اعمال تحریم‌های گسترده و شهادت سردار حاج قاسم سلیمانی توجه کرد؛ بنابراین در مواجهه با چنین رویکردی، مذاکره و صلح نباید به معنای اعتماد بدون پشتوانه یا کنار گذاشتن اصول و منافع ملی تلقی شود. دبیر شبکه هیأت و تشکل‌های دینی خراسان جنوبی خاطرنشان کرد: سیره امام حسن(ع) به ما می‌آموزد که هرگونه نرمش باید از موضع عزت، آگاهی و قدرت باشدسیره امام حسن(ع) به ما می‌آموزد که هرگونه نرمش باید از موضع عزت، آگاهی و قدرت باشد و اگر دشمن از مذاکره و صلح برای ضربه زدن و تجدید قوا استفاده کند، جامعه باید با بصیرت و قاطعیت از اصول خود دفاع کند. حجت الاسلام تابعی خاطرنشان کرد: امام حسن(ع) الگوی نرمش قهرمانانه و صلحِ شرایط‌دار است؛ کسی که نه برای رهایی از جنگ، بلکه برای حفظ اسلام، از موضع آگاهی و قدرت، صلحی عزتمندانه را با هوشمندی برگزید تا هرگز ذلت اسلام و امت را به قیمت آرامش لحظه‌ای نخرد. وی تأکید کرد: امام حسن(ع) ثابت کردند صلح، تا زمانی که قهرمانانه و در چارچوب شرایط عزت باشد، خود عین مقاومت است؛ اما صلح بی‌قید و شرط که به معنای تسلیم باشد، هرگز در قاموس اهل بیت(ع) جایگاهی ندارد. خبرگزاری شبستان-خراسان جنوبی؛ زینب روحانی مقدم-در روزهایی که عطر غربت و مظلومیت در تاریخ اسلام پیچیده است، نام امام حسن مجتبی(ع) بیش از همیشه یادآور صبر، کرامت و بصیرت است؛ امامی که در میان تلاطم‌های سیاسی و اجتماعی جامعه اسلامی، برای حفظ اساس دین و جلوگیری از فروپاشی امت، تصمیمی بزرگ و تاریخی گرفت. شهادت مظلومانه سبط اکبر پیامبر(ص)، برگ دیگری از رنج‌های اهل بیت(ع) است؛ شخصیتی که «کریم اهل بیت(ع)» نام گرفت و سیره‌اش سرشار از گذشت، مهربانی، عزت و مقاومت بود. در سالروز شهادت آن حضرت، بازخوانی ابعاد شخصیتی و سیاسی زندگی امام حسن(ع)، به‌ویژه فلسفه صلح تاریخی ایشان، می‌تواند راهگشای فهم درست مفهوم مقاومت، نرمش قهرمانانه و حفظ عزت اسلامی باشد. امام حسن(ع)؛ الگوی صلح عزتمندانه و مقاومت هوشمندانه حجت‌الاسلام محمدحسین تابعی، کارشناس مذهبی و دبیر شبکه هیأت و تشکل‌های دینی خراسان جنوبی، در گفتگو با خبرنگار شبستان با اشاره به جایگاه والای امام حسن مجتبی(ع) در تاریخ اسلام، گفت: شخصیت امام حسن(ع) فراتر از یک پیشوای مذهبی است و آن حضرت را می‌توان نماد «ثبات در عین تغییر» دانست؛ چراکه در دوره‌ای که جامعه اسلامی با بحران هویت، تفرقه و اختلاف مواجه بود، نشان دادند ایمان تنها در جنگ و مبارزه فیزیکی خلاصه نمی‌شود، بلکه حفظ بقای امت و صیانت از جوهره دین، اولویت اصلی است. وی با بیان اینکه امام حسن(ع) در سخت‌ترین شرایط تاریخی میان مصلحت جامعه اسلامی و خواسته‌های شخصی ایستادگی کردندامام حسن(ع) در سخت‌ترین شرایط تاریخی میان مصلحت جامعه اسلامی و خواسته‌های شخصی ایستادگی کردند، افزود: همان‌گونه که در مباحث مربوط به سیره آن حضرت نیز مورد تأکید قرار گرفته است، امام حسن(ع) در شرایطی قرار داشتند که تصمیم‌گیری برای ایشان تنها یک انتخاب شخصی نبود، بلکه سرنوشت جامعه اسلامی را تحت تأثیر قرار می‌داد. حجت الاسلام تابعی ادامه داد: از این منظر، شخصیت امام حسن(ع) از آن جهت برجسته است که «حق» را صرفاً بر اساس پیروزی نظامی تعریف نکردند، بلکه حفظ معنای حق و جلوگیری از نابودی حقیقت دین را در اولویت قرار دادند. دبیر شبکه هیأت و تشکل‌های دینی خراسان جنوبی با تأکید بر اینکه امام حسن(ع) در اوج قدرت از قدرت شخصی خود برای حفظ آرمان‌های بزرگ‌تر چشم‌پوشی کردند امام حسن(ع) در اوج قدرت از قدرت شخصی خود برای حفظ آرمان‌های بزرگ‌تر چشم‌پوشی کردند، گفت: آن حضرت نشان دادند گاهی بزرگ‌ترین پیروزی، در انتخابی است که در ظاهر ممکن است عقب‌نشینی به نظر برسد، اما در حقیقت راه را برای حفظ دین و تداوم مسیر حق هموار می‌کند. صلح امام حسن(ع)؛ تصمیمی استراتژیک برای حفظ اسلام وی درباره علت صلح امام حسن(ع) با معاویه اظهار کرد: صلح امام حسن(ع) هرگز از روی ضعف یا ناچاری نبود، بلکه اقدامی استراتژیک و قهرمانانه برای نجات اسلام و جلوگیری از خونریزی بیهوده مسلمانان و فروپاشی ساختار جامعه اسلامی بود.صلح امام حسن(ع) هرگز از روی ضعف یا ناچاری نبود، بلکه اقدامی استراتژیک و قهرمانانه برای نجات اسلام و جلوگیری از خونریزی بیهوده مسلمانان و فروپاشی ساختار جامعه اسلامی بود. حجت الاسلام تابعی با اشاره به شرایط سیاسی آن دوران افزود: معاویه از ابزارهای فریب و ایجاد تفرقه استفاده می‌کرد تا جامعه اسلامی را از درون دچار فرسایش کند و امام حسن(ع) با پذیرش صلح، در حقیقت «زمان» خریدند تا دشمن نتواند با ادعای نام اسلام، حقیقت دین را از بین ببرد. وی بیان کرد: صلح امام حسن(ع) را می‌توان «صلح برای مقاومت» دانست؛ یعنی صلحی که با هدف حفظ توان و آگاهی جامعه برای ایستادگی در برابر باطل در آینده انجام شد و زمینه تحولات بزرگ بعدی، از جمله نهضت امام حسین(ع)، را فراهم کرد. این کارشناس مذهبی تأکید کرد: اگر صلح امام حسن(ع) را تنها به معنای کنار کشیدن از میدان مبارزه بدانیم، بخش مهمی از فلسفه این اقدام تاریخی را نادیده گرفته‌ایم؛ چراکه آن حضرت در شرایطی تصمیم گرفتند که ادامه جنگ می‌توانست اصل موجودیت جامعه اسلامی را با خطر مواجه کند. «کریم اهل بیت(ع)»؛ بخشندگی همراه با بصیرت حجت الاسلام تابعی در ادامه با اشاره به مهم‌ترین ویژگی اخلاقی امام حسن(ع) گفت: اگر بخواهیم یک ویژگی را در شخصیت آن حضرت برجسته کنیم، باید از «سعه صدر و گذشت مبتنی بر حکمت» نام ببریم؛ امام حسن(ع) تنها بخشنده نبودند، بلکه بخشنده‌ای همراه با بصیرت بودند. وی افزود: در روایت‌های تاریخی و دینی، نمونه‌های متعددی از برخورد کریمانه امام حسن(ع) با مردم و حتی کسانی که نسبت به ایشان بی‌احترامی می‌کردند، نقل شده است. آن حضرت در برابر بی‌احترامی‌ها با آرامش و در عین حال با اقتدار برخورد می‌کردند. دبیر شبکه هیأت و تشکل‌های دینی خراسان جنوبی ادامه داد: این ویژگی برای جامعه امروز نیز درس‌آموز است؛ در روزگاری که تندی زبان و برخوردهای عصبی در جامعه افزایش یافته است، سیره امام حسن(ع) به ما می‌آموزد که قدرت واقعی انسان در تسلط بر خویشتن است، نه در فریاد زدن بر دیگران. در روزگاری که تندی زبان و برخوردهای عصبی در جامعه افزایش یافته است، سیره امام حسن(ع) به ما می‌آموزد که قدرت واقعی انسان در تسلط بر خویشتن است، نه در فریاد زدن بر دیگران. وی با اشاره به القاب امام حسن مجتبی(ع) گفت: آن حضرت با القابی همچون «مجتبی» به معنای برگزیده و «کریم اهل بیت(ع)» شناخته می‌شوند، اما لقب «کریم» در زندگی ایشان معنای عمیق‌تری دارد. حجت الاسلام تابعی تصریح کرد: بخشندگی امام حسن(ع) تنها در مسائل مالی خلاصه نمی‌شد، بلکه ایشان در بخشش حق، عفو و صبوری نیز کریم بودند و حتی در اوج مواجهه با دشمن، راه بازگشت و توبه را برای دیگران باز می‌گذاشتند. صلح عزتمندانه؛ نه عقب‌نشینی و نه تسلیم وی با بیان اینکه بزرگ‌ترین درس زندگی امام حسن(ع) تشخیص درست زمان جنگ و صلح است، گفت: صلح در منطق سیره اهل بیت(ع) یک اقدام کور و بدون قید و شرط نیست؛ بلکه زمانی که ادامه جنگ به جای حفظ دین، بقای جامعه اسلامی را تهدید کند، نرمش قهرمانانه می‌تواند یک اقدام حکیمانه و حتی ضروری باشد. تابعی افزود: امام حسن(ع) نشان دادند که نه هر جنگی الزاماً مطلوب است و نه هر صلحی؛ بلکه بصیرت در تشخیص زمان جنگ و زمان صلح، یکی از مهم‌ترین جلوه‌های مقاومت و هوشمندی استامام حسن(ع) نشان دادند که نه هر جنگی الزاماً مطلوب است و نه هر صلحی؛ بلکه بصیرت در تشخیص زمان جنگ و زمان صلح، یکی از مهم‌ترین جلوه‌های مقاومت و هوشمندی است. وی با تأکید بر اینکه صلح امام حسن(ع) صلحی بی‌قید و شرط نبود، اظهار کرد: این صلح، مشروط به تعهداتی بود که برای حفظ جان یاران، صیانت از حریم دین و فراهم شدن زمینه آینده در نظر گرفته شد و همین مسئله نشان می‌دهد که نرمش در سیره اهل بیت(ع) به معنای کنار گذاشتن اصول و پذیرش ذلت نیست. دبیر شبکه هیأت و تشکل‌های دینی خراسان جنوبی با اشاره به آیه «وَإِن جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا» گفت: قرآن کریم می‌فرماید اگر دشمن به صلح متمایل شد، شما نیز به آن متمایل شوید؛ بنابراین صلح باید بر پایه توافق و شرایط متقابل شکل بگیرد و نباید با تسلیم و عقب‌نشینی از اصول اشتباه گرفته شود. وی ادامه داد: اگر نرمش در چارچوب اصول و شروط عزتمندانه باشد، در پیشگاه خداوند ارزشمند است؛ اما اگر صلح به معنای پذیرش ذلت و عقب‌نشینی از اصول باشد، دیگر صلح نیست، بلکه تسلیم است و چنین چیزی را نمی‌توان در سیره اهل بیت(ع) یافت. مهربانی در کنار قاطعیت؛ درس امام حسن(ع) برای امروز حجت الاسلام تابعی با اشاره به تأثیر مهربانی و بخشندگی امام حسن(ع) بر زندگی امروز گفت: مهربانی در منطق اسلام یک اصل بدون چارچوب نیست، بلکه باید با حکمت همراه باشد. قرآن کریم مؤمنان را این‌گونه توصیف می‌کند: «أَشِدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ»؛ یعنی مؤمنان در برابر دشمنان قاطع و در میان خود مهربان هستند. وی افزود: مؤمن در برابر مظلومان و مؤمنان باید چهره‌ای سرشار از محبت و رحمت داشته باشد و در برابر متجاوز و دشمن نیز از قاطعیت و استواری برخوردار باشد. این کارشناس مذهبی صلح امام حسن(ع) را نمونه‌ای تاریخی برای تبیین این موضوع دانست و اظهار کرد: در صلح‌نامه امام حسن(ع)، تعهداتی برای رعایت کتاب خدا و سنت پیامبر(ص) و حفظ جان و حقوق شیعیان در نظر گرفته شد؛ اما در ادامه تاریخ، بخش‌هایی از این تعهدات نقض شد و رفتارهایی همچون برخورد با یاران امام علی(ع)، از جمله شهادت حجر بن عدی و یارانش، و در نهایت حرکت به سمت جانشینی یزید، نشان داد که نمی‌توان به هر ادعای صلحی اعتماد کرد. حجت الاسلام تابعی تصریح کرد: این تجربه تاریخی به ما می‌آموزد که مهربانی و صلح زمانی ارزشمند است که طرف مقابل نیز به تعهدات خود پایبند باشد و از صلح به عنوان ابزاری برای فریب و تقویت موقعیت خود استفاده نکند. مهربانی و صلح زمانی ارزشمند است که طرف مقابل نیز به تعهدات خود پایبند باشد و از صلح به عنوان ابزاری برای فریب و تقویت موقعیت خود استفاده نکند. وی در ادامه با اشاره به شرایط امروز و تجربه جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با آمریکا گفت: در تحلیل رفتار آمریکا نیز باید به سابقه خروج یکجانبه این کشور از برجام، اعمال تحریم‌های گسترده و شهادت سردار حاج قاسم سلیمانی توجه کرد؛ بنابراین در مواجهه با چنین رویکردی، مذاکره و صلح نباید به معنای اعتماد بدون پشتوانه یا کنار گذاشتن اصول و منافع ملی تلقی شود. دبیر شبکه هیأت و تشکل‌های دینی خراسان جنوبی خاطرنشان کرد: سیره امام حسن(ع) به ما می‌آموزد که هرگونه نرمش باید از موضع عزت، آگاهی و قدرت باشدسیره امام حسن(ع) به ما می‌آموزد که هرگونه نرمش باید از موضع عزت، آگاهی و قدرت باشد و اگر دشمن از مذاکره و صلح برای ضربه زدن و تجدید قوا استفاده کند، جامعه باید با بصیرت و قاطعیت از اصول خود دفاع کند. حجت الاسلام تابعی خاطرنشان کرد: امام حسن(ع) الگوی نرمش قهرمانانه و صلحِ شرایط‌دار است؛ کسی که نه برای رهایی از جنگ، بلکه برای حفظ اسلام، از موضع آگاهی و قدرت، صلحی عزتمندانه را با هوشمندی برگزید تا هرگز ذلت اسلام و امت را به قیمت آرامش لحظه‌ای نخرد. وی تأکید کرد: امام حسن(ع) ثابت کردند صلح، تا زمانی که قهرمانانه و در چارچوب شرایط عزت باشد، خود عین مقاومت است؛ اما صلح بی‌قید و شرط که به معنای تسلیم باشد، هرگز در قاموس اهل بیت(ع) جایگاهی ندارد.