دیدار خبرنگاران بیرجندی با خانواده شهید فرهادی

همزمان با گرامیداشت روز خبرنگار، جمعی از خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای استان در فضایی معنوی و صمیمی به دیدار خانواده شهید محمدرضا فرهادی، تنها شهید خبرنگار خراسان جنوبی، رفتند؛ دیداری که با قرائت زیارت عاشورا آغاز شد و در آن، قاب عکس شهید، خاطرات خانواده و روایت سال‌ها دلتنگی و افتخار، جلوه‌ای از ایستادگی و رسالت اصحاب رسانه در پاسداشت فرهنگ ایثار و شهادت را به تصویر کشید. خبرگزاری شبستان-خراسان جنوبی؛ زینب روحانی مقدم- بعضی از خانه‌ها فقط چهار دیوار و یک سقف نیستند؛ بعضی خانه‌ها بخشی از تاریخ یک سرزمین را در خود جای داده‌اند؛ خانه‌هایی که روزگاری صدای خنده و قدم‌های یک عزیز در آنها می‌پیچید و امروز، قاب عکس او بر دیوارشان نشسته است؛ خانه‌هایی که هر گوشه‌شان قصه‌ای از دلتنگی، صبر، انتظار، ایثار و شهادت دارد. صبح امروز، یکشنبه ۱۸ مردادماه، یکی از همین خانه‌ها میزبان جمعی از خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای خراسان جنوبی بود؛ خانه شهید محمدرضا فرهادی، تنها شهید خبرنگار استان؛ شهیدی که نامش با «خبر»، «رسانه»، «رسالت» و «شهادت» گره خورده و هر سال با فرا رسیدن روز خبرنگار، بیش از همیشه در حافظه رسانه‌ای خراسان جنوبی زنده می‌شود. دیدار با خانواده شهید محمدرضا فرهادی به همت سازمان بسیج رسانه خراسان جنوبی و در آستانه روز خبرنگار برگزار شد؛ دیداری متفاوت که خبرنگاران این بار نه برای پوشش یک نشست خبری، نه برای ثبت سخنان یک مسئول و نه برای تهیه گزارشی از یک رویداد رسمی، بلکه برای شنیدن روایتی از جنس دلتنگی و افتخار راهی خانه یک شهید شدند. خانه‌ای که امروز، پیش از هر چیز، یک پیام داشت؛ اینکه خبرنگاری فقط نوشتن و روایت کردن نیست؛ گاهی این رسالت آن‌قدر جدی و عمیق می‌شود که انسان برای حقیقت، آرمان و دفاع از ارزش‌ها، جان خود را نیز در این مسیر تقدیم می‌کند. صبحی که با نام حسین(ع) آغاز شد در ورودی خانه که باز شد، فضای دیدار با بسیاری از برنامه‌های روز خبرنگار تفاوت داشت. اینجا خبری از هیاهو نبود؛ سکوت خانه، قاب عکس شهید و نگاه‌هایی که ناخودآگاه به تصویر او دوخته می‌شد، خود گویاترین روایت بود. دیدار با قرائت زیارت عاشورا آغاز شد؛ زمزمه «السلام علیک یا اباعبدالله» در فضای خانه پیچید و دل‌ها را به کربلا برد. چه زیبا که دیدار خبرنگاران با خانواده تنها شهید خبرنگار خراسان جنوبی، با نام امام حسین(ع) آغاز شد؛ با یاد مکتبی که در آن، حقیقت ارزشمندتر از جان است و انسان برای دفاع از حق، از همه داشته‌های خود می‌گذرد. در آن لحظات، گویی فاصله سال‌ها از میان برداشته شد. صدای زیارت عاشورا در خانه‌ای که یاد یک شهید را در خود حفظ کرده بود، طنین دیگری داشت. خبرنگاران، این بار خود راوی نبودند؛ شنونده بودند. آمده بودند تا پای روایتی بنشینند که از دل یک خانواده شهید برمی‌آمد؛ روایتی که شاید هیچ دوربینی نتواند تمام ابعاد آن را ثبت کند و هیچ کلمه‌ای نتواند تمام عمق دلتنگی و افتخار آن را بیان کند. شهید فرهادی؛ تنها شهید خبرنگار خراسان جنوبی روز خبرنگار برای جامعه رسانه‌ای، یادآور یک نام بزرگ است؛ نام شهید محمود صارمی و همه خبرنگارانی که در مسیر آگاهی‌بخشی و حقیقت‌گویی جان خود را از دست داده‌اند.اما برای خبرنگاران خراسان جنوبی، روز خبرنگار یک معنای ویژه و بومی نیز دارد؛ نام شهید فرهادی. شهید فرهادی تنها شهید خبرنگار خراسان جنوبی است؛ نامی که برای اهالی رسانه استان، فراتر از یک نام در تقویم و فراتر از یک عنوان در فهرست شهداست. او نمادی از پیوند میان رسانه و ایثار است؛ نمادی از اینکه خبرنگار می‌تواند رسالت خود را تا آخرین لحظه دنبال کند و برای دفاع از حقیقت و ارزش‌های انسانی و الهی، از جان خویش بگذرد. به همین دلیل، دیدار با خانواده شهید فرهادی در آستانه روز خبرنگار، تنها یک برنامه مناسبتی نبود؛ نوعی ادای احترام جامعه رسانه‌ای استان به شهیدی بود که نامش با هویت خبرنگاری خراسان جنوبی پیوند خورده است. امروز خبرنگاران آمده بودند تا بگویند هنوز نام شهید فرهادی زنده است؛ هنوز قاب عکس او در خانه‌اش، نگاه‌ها را متوقف می‌کند و هنوز جامعه رسانه‌ای استان خود را در برابر یاد و آرمان او مسئول می‌داند. خبرنگاران این بار پشت دوربین نبودند خبرنگار همیشه کسی است که پشت دوربین می‌ایستد، قلم به دست می‌گیرد، سؤال می‌پرسد و روایت دیگران را به مردم منتقل می‌کند.اما امروز شرایط متفاوت بود.این بار خبرنگاران وارد خانه‌ای شدند که خودش یک روایت بود. روایت خانواده‌ای که سال‌هاست با جای خالی عزیزشان زندگی می‌کنند؛ خانواده‌ای که دلتنگی را با افتخار درآمیخته‌اند و یاد شهید را همچون چراغی روشن در خانه حفظ کرده‌اند. اینجا دیگر لازم نبود خبرنگار برای پیدا کردن سوژه جست‌وجو کند؛ سوژه درست مقابل چشمانش بود؛ در قاب عکسی که سال‌هاست بر دیوار خانه مانده و در خاطراتی که خانواده شهید با خود حمل می‌کنند. هر نگاه به تصویر شهید، انگار یک سؤال در ذهن ایجاد می‌کرد: از زندگی یک شهید چه مقدار می‌توان نوشت؟ از دلتنگی خانواده‌اش چه مقدار می‌توان گفت؟ و آیا اساساً می‌توان عظمت فداکاری یک انسان را در چند سطر خبر خلاصه کرد؟شاید پاسخ، همان سکوتی بود که در برخی لحظات بر فضای خانه حاکم می‌شد. بعضی روایت‌ها را نمی‌توان فقط نوشت؛ باید آنها را حس کرد. قاب عکسی که بلندترین تیتر دیدار بود در میان جمع، قاب عکس شهید فرهادی بیش از هر سخنی حرف برای گفتن داشت. چهره‌ای آرام از قاب به مهمانان نگاه می‌کرد؛ گویی امروز پس از سال‌ها، میزبان خبرنگاران نسل جدیدی شده بود که آمده بودند یادش را زنده کنند. قاب عکس، برای خانواده شهید فقط یک تصویر نیست؛ بخشی از زندگی است. بخشی از روزهایی که هنوز جای قدم‌های شهید در خانه احساس می‌شود و خاطراتش در گوشه‌گوشه خانه جریان دارد. برای خبرنگاران نیز این قاب، یک تیتر بزرگ داشت؛ تیتری که نمی‌شد به سادگی از کنارش گذشت:«شهیدی که رفت، اما رسالتش باقی ماند.» امروز، خبرنگاران در برابر این قاب ایستادند تا یادآوری کنند که فاصله میان نسل‌ها نمی‌تواند نام شهدا را از حافظه جامعه پاک کند. از قلم تا ایثار؛ خبرنگاری که ماندگار شد خبرنگاری در نگاه نخست، حرفه‌ای برای روایت رویدادهاست؛ اما در حقیقت، رسالتی است برای آگاهی‌بخشی، مطالبه حقیقت و انتقال واقعیت‌ها به مردم. شهید فرهادی، این رسالت را تنها در پشت میز و در فضای امن دنبال نکرد؛ نام او امروز در کنار واژه شهادت قرار گرفته است تا نشان دهد برخی انسان‌ها، برای آنچه به آن باور دارند، تا آخرین قدم می‌ایستند. امروز، خبرنگاران خراسان جنوبی در خانه او جمع شدند تا این پیوند را دوباره به یاد آورند؛ پیوندی میان قلم و ایثار، میان خبر و حقیقت، میان رسانه و مسئولیت. جامعه رسانه‌ای استان شاید بیش از هر زمان دیگری نیاز دارد که این روایت را زنده نگه دارد؛ روایت خبرنگاری که دیگر در میان ما نیست، اما نامش می‌تواند برای نسل‌های جدید خبرنگاران، یادآور مسئولیتی بزرگ باشد. خانه‌ای که دلتنگی را با افتخار آمیخته است خانه شهید، حال و هوای خاص خودش را دارد.اینجا زمان انگار آرام‌تر حرکت می‌کند. خاطرات، در گوشه‌های خانه جا خوش کرده‌اند و تصویر شهید، هنوز بخشی از زندگی روزمره خانواده است. برای خانواده شهید فرهادی، سال‌ها از رفتن عزیزشان گذشته است، اما گذر زمان نتوانسته جای خالی او را از بین ببرد. دلتنگی شاید با گذشت سال‌ها شکل دیگری پیدا کند، اما هیچ‌گاه به‌طور کامل از بین نمی‌رود. در عین حال، کنار این دلتنگی، افتخاری بزرگ نیز وجود دارد؛ افتخار داشتن عزیزی که جان خود را در راه آرمان‌هایش تقدیم کرده است. امروز خانواده شهید فرهادی، میزبان کسانی بودند که خود رسالتشان روایت کردن است؛ خبرنگارانی که آمده بودند تا بگویند روایت شهید فرهادی همچنان ادامه دارد. روز خبرنگار معمولاً با تبریک، تقدیر، مراسم و برنامه‌های مختلف همراه است؛ اما گاهی بهترین بزرگداشت یک خبرنگار، بازگشت به معنای واقعی این حرفه است.چه جایی بهتر از خانه یک شهید خبرنگار برای یادآوری این معنا؟ امروز سازمان بسیج رسانه خراسان جنوبی، با برگزاری دیدار با خانواده شهید فرهادی، روز خبرنگار را به شکلی متفاوت گرامی داشت؛ دیداری که در آن خبرنگاران، به جای شنیدن سخنرانی درباره رسالت رسانه، بخشی از این رسالت را در قاب زندگی یک شهید دیدند. شهید فرهادی برای خبرنگاران خراسان جنوبی فقط یک نام نیست؛ یک یادآوری است. یادآوری اینکه قلم، اگر برای حقیقت باشد، می‌تواند اثرگذار باشد؛ روایت، اگر صادقانه باشد، می‌تواند ماندگار شود و خبرنگار، اگر مسئولیت خود را بشناسد، می‌تواند بخشی از تاریخ یک ملت را ثبت کند. روایتی که در دل خبرنگاران ماند دیدار امروز شاید روی کاغذ تنها یکی از برنامه‌های گرامیداشت روز خبرنگار باشد، اما برای خبرنگارانی که در آن حضور داشتند، چیزی فراتر از یک برنامه رسمی بود. آنها با زیارت عاشورا وارد خانه شدند، پای روایت خانواده شهید نشستند، به قاب عکس شهید نگاه کردند و با یاد او از خانه بیرون آمدند. اما بعید است کسی بتواند این تصویر را به سادگی فراموش کند؛ تصویر خانه‌ای که هنوز نام شهید در آن زنده است، تصویر خانواده‌ای که سال‌هاست با خاطره عزیزشان زندگی می‌کنند و تصویر خبرنگارانی که این بار خودشان، سوژه یک روایت شدند. روایت امروز، روایت یک خانه بود؛ خانه‌ای که در آن دلتنگی و افتخار کنار یکدیگر نشسته‌اند. روایت یک شهید بود؛ شهیدی که تنها شهید خبرنگار خراسان جنوبی است و روایت خبرنگارانی بود که آمده بودند تا در آستانه روز خبرنگار، به کسی ادای احترام کنند که روزی همچون آنها قلم و رسالت رسانه را بر دوش داشت، اما سرانجام نامش در دفتر شهدا ثبت شد. امروز خانه شهید فرهادی فقط میزبان خبرنگاران نبود؛ میزبان خاطره‌ای بود که هنوز زنده است.خاطره مردی که رفت، اما روایتش باقی ماند. قلمش شاید سال‌هاست بر روی کاغذ حرکت نکرده باشد، اما نامش هنوز تیتر می‌شود؛ تصویرش هنوز ثبت می‌شود و داستان زندگی‌اش هنوز می‌تواند برای نسل‌های تازه خبرنگاران، درس بزرگی از مسئولیت، تعهد و ایستادگی باشد. و چه زیباست که به مناسبت روز خبرنگار، جامعه رسانه‌ای خراسان جنوبی به خانه تنها شهید خبرنگار استان رفت تا با خود یادآوری کند:خبرنگار می‌رود، اما اگر برای حقیقت زیسته باشد، روایتش هرگز تمام نمی‌شود. امروز، زیارت عاشورا در خانه شهید فرهادی طنین‌انداز شد؛ نام شهید دوباره بر زبان‌ها جاری شد و خبرنگاران با خاطره او بدرقه شدند. شاید این بهترین تصویر از روز خبرنگار باشد؛ روزی که در آن، به جای آنکه فقط از خبرنگار سخن گفته شود، به خبرنگاری ادای احترام شد که تمام مسیر رسالتش را رفت و نام خود را برای همیشه در تاریخ رسانه‌ای خراسان جنوبی ماندگار کرد. شهید فرهادی، تنها شهید خبرنگار خراسان جنوبی، هنوز روایت می‌شود؛ با هر قلم، با هر دوربین و با هر خبرنگاری که حقیقت را انتخاب می‌کند. خبرگزاری شبستان-خراسان جنوبی؛ زینب روحانی مقدم- بعضی از خانه‌ها فقط چهار دیوار و یک سقف نیستند؛ بعضی خانه‌ها بخشی از تاریخ یک سرزمین را در خود جای داده‌اند؛ خانه‌هایی که روزگاری صدای خنده و قدم‌های یک عزیز در آنها می‌پیچید و امروز، قاب عکس او بر دیوارشان نشسته است؛ خانه‌هایی که هر گوشه‌شان قصه‌ای از دلتنگی، صبر، انتظار، ایثار و شهادت دارد. صبح امروز، یکشنبه ۱۸ مردادماه، یکی از همین خانه‌ها میزبان جمعی از خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای خراسان جنوبی بود؛ خانه شهید محمدرضا فرهادی، تنها شهید خبرنگار استان؛ شهیدی که نامش با «خبر»، «رسانه»، «رسالت» و «شهادت» گره خورده و هر سال با فرا رسیدن روز خبرنگار، بیش از همیشه در حافظه رسانه‌ای خراسان جنوبی زنده می‌شود. دیدار با خانواده شهید محمدرضا فرهادی به همت سازمان بسیج رسانه خراسان جنوبی و در آستانه روز خبرنگار برگزار شد؛ دیداری متفاوت که خبرنگاران این بار نه برای پوشش یک نشست خبری، نه برای ثبت سخنان یک مسئول و نه برای تهیه گزارشی از یک رویداد رسمی، بلکه برای شنیدن روایتی از جنس دلتنگی و افتخار راهی خانه یک شهید شدند. خانه‌ای که امروز، پیش از هر چیز، یک پیام داشت؛ اینکه خبرنگاری فقط نوشتن و روایت کردن نیست؛ گاهی این رسالت آن‌قدر جدی و عمیق می‌شود که انسان برای حقیقت، آرمان و دفاع از ارزش‌ها، جان خود را نیز در این مسیر تقدیم می‌کند. صبحی که با نام حسین(ع) آغاز شد در ورودی خانه که باز شد، فضای دیدار با بسیاری از برنامه‌های روز خبرنگار تفاوت داشت. اینجا خبری از هیاهو نبود؛ سکوت خانه، قاب عکس شهید و نگاه‌هایی که ناخودآگاه به تصویر او دوخته می‌شد، خود گویاترین روایت بود. دیدار با قرائت زیارت عاشورا آغاز شد؛ زمزمه «السلام علیک یا اباعبدالله» در فضای خانه پیچید و دل‌ها را به کربلا برد. چه زیبا که دیدار خبرنگاران با خانواده تنها شهید خبرنگار خراسان جنوبی، با نام امام حسین(ع) آغاز شد؛ با یاد مکتبی که در آن، حقیقت ارزشمندتر از جان است و انسان برای دفاع از حق، از همه داشته‌های خود می‌گذرد. در آن لحظات، گویی فاصله سال‌ها از میان برداشته شد. صدای زیارت عاشورا در خانه‌ای که یاد یک شهید را در خود حفظ کرده بود، طنین دیگری داشت. خبرنگاران، این بار خود راوی نبودند؛ شنونده بودند. آمده بودند تا پای روایتی بنشینند که از دل یک خانواده شهید برمی‌آمد؛ روایتی که شاید هیچ دوربینی نتواند تمام ابعاد آن را ثبت کند و هیچ کلمه‌ای نتواند تمام عمق دلتنگی و افتخار آن را بیان کند. شهید فرهادی؛ تنها شهید خبرنگار خراسان جنوبی روز خبرنگار برای جامعه رسانه‌ای، یادآور یک نام بزرگ است؛ نام شهید محمود صارمی و همه خبرنگارانی که در مسیر آگاهی‌بخشی و حقیقت‌گویی جان خود را از دست داده‌اند.اما برای خبرنگاران خراسان جنوبی، روز خبرنگار یک معنای ویژه و بومی نیز دارد؛ نام شهید فرهادی. شهید فرهادی تنها شهید خبرنگار خراسان جنوبی است؛ نامی که برای اهالی رسانه استان، فراتر از یک نام در تقویم و فراتر از یک عنوان در فهرست شهداست. او نمادی از پیوند میان رسانه و ایثار است؛ نمادی از اینکه خبرنگار می‌تواند رسالت خود را تا آخرین لحظه دنبال کند و برای دفاع از حقیقت و ارزش‌های انسانی و الهی، از جان خویش بگذرد. به همین دلیل، دیدار با خانواده شهید فرهادی در آستانه روز خبرنگار، تنها یک برنامه مناسبتی نبود؛ نوعی ادای احترام جامعه رسانه‌ای استان به شهیدی بود که نامش با هویت خبرنگاری خراسان جنوبی پیوند خورده است. امروز خبرنگاران آمده بودند تا بگویند هنوز نام شهید فرهادی زنده است؛ هنوز قاب عکس او در خانه‌اش، نگاه‌ها را متوقف می‌کند و هنوز جامعه رسانه‌ای استان خود را در برابر یاد و آرمان او مسئول می‌داند. خبرنگاران این بار پشت دوربین نبودند خبرنگار همیشه کسی است که پشت دوربین می‌ایستد، قلم به دست می‌گیرد، سؤال می‌پرسد و روایت دیگران را به مردم منتقل می‌کند.اما امروز شرایط متفاوت بود.این بار خبرنگاران وارد خانه‌ای شدند که خودش یک روایت بود. روایت خانواده‌ای که سال‌هاست با جای خالی عزیزشان زندگی می‌کنند؛ خانواده‌ای که دلتنگی را با افتخار درآمیخته‌اند و یاد شهید را همچون چراغی روشن در خانه حفظ کرده‌اند. اینجا دیگر لازم نبود خبرنگار برای پیدا کردن سوژه جست‌وجو کند؛ سوژه درست مقابل چشمانش بود؛ در قاب عکسی که سال‌هاست بر دیوار خانه مانده و در خاطراتی که خانواده شهید با خود حمل می‌کنند. هر نگاه به تصویر شهید، انگار یک سؤال در ذهن ایجاد می‌کرد: از زندگی یک شهید چه مقدار می‌توان نوشت؟ از دلتنگی خانواده‌اش چه مقدار می‌توان گفت؟ و آیا اساساً می‌توان عظمت فداکاری یک انسان را در چند سطر خبر خلاصه کرد؟شاید پاسخ، همان سکوتی بود که در برخی لحظات بر فضای خانه حاکم می‌شد. بعضی روایت‌ها را نمی‌توان فقط نوشت؛ باید آنها را حس کرد. قاب عکسی که بلندترین تیتر دیدار بود در میان جمع، قاب عکس شهید فرهادی بیش از هر سخنی حرف برای گفتن داشت. چهره‌ای آرام از قاب به مهمانان نگاه می‌کرد؛ گویی امروز پس از سال‌ها، میزبان خبرنگاران نسل جدیدی شده بود که آمده بودند یادش را زنده کنند. قاب عکس، برای خانواده شهید فقط یک تصویر نیست؛ بخشی از زندگی است. بخشی از روزهایی که هنوز جای قدم‌های شهید در خانه احساس می‌شود و خاطراتش در گوشه‌گوشه خانه جریان دارد. برای خبرنگاران نیز این قاب، یک تیتر بزرگ داشت؛ تیتری که نمی‌شد به سادگی از کنارش گذشت:«شهیدی که رفت، اما رسالتش باقی ماند.» امروز، خبرنگاران در برابر این قاب ایستادند تا یادآوری کنند که فاصله میان نسل‌ها نمی‌تواند نام شهدا را از حافظه جامعه پاک کند. از قلم تا ایثار؛ خبرنگاری که ماندگار شد خبرنگاری در نگاه نخست، حرفه‌ای برای روایت رویدادهاست؛ اما در حقیقت، رسالتی است برای آگاهی‌بخشی، مطالبه حقیقت و انتقال واقعیت‌ها به مردم. شهید فرهادی، این رسالت را تنها در پشت میز و در فضای امن دنبال نکرد؛ نام او امروز در کنار واژه شهادت قرار گرفته است تا نشان دهد برخی انسان‌ها، برای آنچه به آن باور دارند، تا آخرین قدم می‌ایستند. امروز، خبرنگاران خراسان جنوبی در خانه او جمع شدند تا این پیوند را دوباره به یاد آورند؛ پیوندی میان قلم و ایثار، میان خبر و حقیقت، میان رسانه و مسئولیت. جامعه رسانه‌ای استان شاید بیش از هر زمان دیگری نیاز دارد که این روایت را زنده نگه دارد؛ روایت خبرنگاری که دیگر در میان ما نیست، اما نامش می‌تواند برای نسل‌های جدید خبرنگاران، یادآور مسئولیتی بزرگ باشد. خانه‌ای که دلتنگی را با افتخار آمیخته است خانه شهید، حال و هوای خاص خودش را دارد.اینجا زمان انگار آرام‌تر حرکت می‌کند. خاطرات، در گوشه‌های خانه جا خوش کرده‌اند و تصویر شهید، هنوز بخشی از زندگی روزمره خانواده است. برای خانواده شهید فرهادی، سال‌ها از رفتن عزیزشان گذشته است، اما گذر زمان نتوانسته جای خالی او را از بین ببرد. دلتنگی شاید با گذشت سال‌ها شکل دیگری پیدا کند، اما هیچ‌گاه به‌طور کامل از بین نمی‌رود. در عین حال، کنار این دلتنگی، افتخاری بزرگ نیز وجود دارد؛ افتخار داشتن عزیزی که جان خود را در راه آرمان‌هایش تقدیم کرده است. امروز خانواده شهید فرهادی، میزبان کسانی بودند که خود رسالتشان روایت کردن است؛ خبرنگارانی که آمده بودند تا بگویند روایت شهید فرهادی همچنان ادامه دارد. روز خبرنگار معمولاً با تبریک، تقدیر، مراسم و برنامه‌های مختلف همراه است؛ اما گاهی بهترین بزرگداشت یک خبرنگار، بازگشت به معنای واقعی این حرفه است.چه جایی بهتر از خانه یک شهید خبرنگار برای یادآوری این معنا؟ امروز سازمان بسیج رسانه خراسان جنوبی، با برگزاری دیدار با خانواده شهید فرهادی، روز خبرنگار را به شکلی متفاوت گرامی داشت؛ دیداری که در آن خبرنگاران، به جای شنیدن سخنرانی درباره رسالت رسانه، بخشی از این رسالت را در قاب زندگی یک شهید دیدند. شهید فرهادی برای خبرنگاران خراسان جنوبی فقط یک نام نیست؛ یک یادآوری است. یادآوری اینکه قلم، اگر برای حقیقت باشد، می‌تواند اثرگذار باشد؛ روایت، اگر صادقانه باشد، می‌تواند ماندگار شود و خبرنگار، اگر مسئولیت خود را بشناسد، می‌تواند بخشی از تاریخ یک ملت را ثبت کند. روایتی که در دل خبرنگاران ماند دیدار امروز شاید روی کاغذ تنها یکی از برنامه‌های گرامیداشت روز خبرنگار باشد، اما برای خبرنگارانی که در آن حضور داشتند، چیزی فراتر از یک برنامه رسمی بود. آنها با زیارت عاشورا وارد خانه شدند، پای روایت خانواده شهید نشستند، به قاب عکس شهید نگاه کردند و با یاد او از خانه بیرون آمدند. اما بعید است کسی بتواند این تصویر را به سادگی فراموش کند؛ تصویر خانه‌ای که هنوز نام شهید در آن زنده است، تصویر خانواده‌ای که سال‌هاست با خاطره عزیزشان زندگی می‌کنند و تصویر خبرنگارانی که این بار خودشان، سوژه یک روایت شدند. روایت امروز، روایت یک خانه بود؛ خانه‌ای که در آن دلتنگی و افتخار کنار یکدیگر نشسته‌اند. روایت یک شهید بود؛ شهیدی که تنها شهید خبرنگار خراسان جنوبی است و روایت خبرنگارانی بود که آمده بودند تا در آستانه روز خبرنگار، به کسی ادای احترام کنند که روزی همچون آنها قلم و رسالت رسانه را بر دوش داشت، اما سرانجام نامش در دفتر شهدا ثبت شد. امروز خانه شهید فرهادی فقط میزبان خبرنگاران نبود؛ میزبان خاطره‌ای بود که هنوز زنده است.خاطره مردی که رفت، اما روایتش باقی ماند. قلمش شاید سال‌هاست بر روی کاغذ حرکت نکرده باشد، اما نامش هنوز تیتر می‌شود؛ تصویرش هنوز ثبت می‌شود و داستان زندگی‌اش هنوز می‌تواند برای نسل‌های تازه خبرنگاران، درس بزرگی از مسئولیت، تعهد و ایستادگی باشد. و چه زیباست که به مناسبت روز خبرنگار، جامعه رسانه‌ای خراسان جنوبی به خانه تنها شهید خبرنگار استان رفت تا با خود یادآوری کند:خبرنگار می‌رود، اما اگر برای حقیقت زیسته باشد، روایتش هرگز تمام نمی‌شود. امروز، زیارت عاشورا در خانه شهید فرهادی طنین‌انداز شد؛ نام شهید دوباره بر زبان‌ها جاری شد و خبرنگاران با خاطره او بدرقه شدند. شاید این بهترین تصویر از روز خبرنگار باشد؛ روزی که در آن، به جای آنکه فقط از خبرنگار سخن گفته شود، به خبرنگاری ادای احترام شد که تمام مسیر رسالتش را رفت و نام خود را برای همیشه در تاریخ رسانه‌ای خراسان جنوبی ماندگار کرد. شهید فرهادی، تنها شهید خبرنگار خراسان جنوبی، هنوز روایت می‌شود؛ با هر قلم، با هر دوربین و با هر خبرنگاری که حقیقت را انتخاب می‌کند.